Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 9 lipca 2010 r. wezwano skarżącego do złożenia poświadczonego za zgodność własnym podpisem tłumaczenia na język polski pisma z dnia 18 maja 2010 r. pod rygorem przyjęcia, iż stanowi ono skargę do sądu administracyjnego oraz jej odrzucenia w razie nie dokonania tłumaczenia na język polski. Skarżącego wezwano również do złożenia tłumaczenia na język polski pisma z dnia 19 maja 2010 r. pod rygorem pozostawienia tego pisma bez rozpoznania.
Korespondencja zawierająca powyższe wezwania wysłana na adres wskazany w piśmie skarżącego z dnia 19 maja 2010 r. została zwrócona do sądu przez [...] Oddział Straży Granicznej wraz z wyjaśnieniem, że skarżący przebywał w Strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców [...] Oddziału Straży Granicznej w K. od 25 stycznia 2010 r. do 31 maja 2010 r. Następnie jednak skarżący został przekazany Sekcji Konwojowo-Ochronnej [...] Oddziału Straży Granicznej w celu wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], w której orzeczono o przekazaniu Cudzoziemca do B. W odpowiedzi na wezwanie Sądu Naczelnik Wydziału Strzeżonego Ośrodka dla Cudzoziemców [...] Oddziału Straży Granicznej w K. wyjaśnił ponadto, że skarżący nie pozostawił w Ośrodku adresu do korespondencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 70 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.], strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadomić sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. O powyższym obowiązku sąd jest obowiązany pouczyć stronę przy pierwszym doręczeniu. Takiego pouczenia skarżącemu jednak nie doręczono, gdyż został on z terytorium Polski wydalony i nie przebywa pod podanym przez siebie adresem. Skarżący nie wskazał też swojego nowego adresu.
W myśl art. 125 § 1 pkt 3 cyt. ustawy, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu.
W tej sytuacji na podstawie art. 125 §1 pkt 3 i art. 131 cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.