Uzasadnienie
R.M. (zwana dalej skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2011 r. nr [...]. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z 4 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie.
Zarządzeniem z 3 listopada 2011 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniesionego przez skarżącą zażalenia, poprzez nadesłanie – w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia – jednego egzemplarza odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem. Wezwanie doręczone zostało 10 listopada 2011 r.
W piśmie z dnia 15 listopada 2011 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa wniesione przez skarżącą zażalenie i jednocześnie zwraca się z ponownym wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W myśl natomiast art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Z kolei zgodnie z art. 198 p.p.s.a. przepisy dotyczące zażaleń na postanowienia stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie takiego zażalenia.
W niniejszej sprawie działający w imieniu strony skarżącej pełnomocnik nie uzupełnił w terminie wyznaczonym przez Sąd braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie jego odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem, co oznacza, że przedmiotowe zażalenie należało odrzucić.
Jednocześnie – mając na uwadze treść pisma pełnomocnika skarżącej, który oświadczył, że cofa zażalenie wyjaśnić należy, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność wniesionego zażalenia, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jego odrzucenia. Obok tych przesłanek, do warunków skutecznego złożenia zażalenia do sądu administracyjnego zalicza się uiszczenie wpisu od zażalenia i uzupełnienie jego braków formalnych. Zatem merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie zażalenia jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zażalenie nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie mu dalszego biegu. Jeżeli zażalenie zawiera takie braki, a nie zostały one uzupełnione, sąd zażalenie odrzuca. Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu zażalenia może mieć miejsce tylko wówczas, gdy zażalenie wniesione zostało skutecznie. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że cofnięcie zażalenia może mieć miejsce tylko wówczas, gdy zażalenie jest dopuszczalne i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie mu dalszego biegu.
Mając zatem na uwadze, że pełnomocnik strony skarżącej, w odpowiedzi na wezwanie Sądu przedłożył pismo w którym oświadczył, że cofa zażalenie, nie uzupełniając jednocześnie braków zażalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.