Uzasadnienie
K. D. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek został sporządzony na urzędowym formularzu PPF z dnia 8 stycznia 2016 r.
Zarządzeniem z dnia 11 lutego 2016 r. wezwano wnioskującą stronę do złożenia dodatkowego oświadczenia poprzez udzielenie odpowiedzi na pytania oraz nadesłanie wskazanych dokumentów.
Pismem z dnia 22 lutego 2016 r. skarżąca cofnęła skargę.
Postanowieniem z dnia 9 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe w sprawie.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Wskazać należy, iż skarżąca cofnęła skargę, zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe.
Wobec tego uznać należało, że rozpoznanie wniosku stało się zbędne i na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. art. 249a p.p.s.a. orzec, jak w sentencji postanowienia.