Uzasadnienie
We wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym na urzędowym formularzu PPF) skarżąca B. Z. zażądała zwolnienia od kosztów sądowych.
Z informacji podanych we wniosku oraz z dokumentów nadesłanych do akt sprawy wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z 16-letnią córką oraz konkubentem. Skarżąca, jej córka i konkubent mieszkają w lokalu socjalnym, a źródła ich utrzymania stanowią: zasiłek dla matki samotnie wychowującej dziecko – 304 zł netto, renta konkubenta skarżącej – 649,95 zł netto (po potrąceniach alimentacyjnych) oraz wynagrodzenie konkubenta za pracę - 1.276 zł netto (decyzja Prezydenta Miasta S. z 1 marca 2016 r. w sprawie ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, decyzja ZUS Oddział w L. z [...] marca 2016 r. o waloryzacji renty i zaświadczenie pracodawcy konkubenta z 10 listopada 2016 r. o wynagrodzeniu za pracę wraz z informacją, że od listopada 2016 r. wynagrodzenie zostało zajęte w drodze egzekucji z tytułu alimentów do wysokości 60% - ww. dokumenty w aktach sądowych sprawy).
Skarżąca oraz osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają żadnego majątku, nie dysponują też rachunkami bankowymi, w tym lokatami czy kontami dewizowym (konkubentowi skarżącej bank wypowiedział umowę rachunku bankowego). Do ich stałych miesięcznych wydatków należą: czynsz, opłaty za wodę i energię elektryczną – ok. 280 zł oraz koszty zakupu leków – od 140 zł do 250 zł (konkubent skarżącej jest bardzo schorowany); faktury VAT potwierdzające ww. wydatki w aktach sądowych sprawy.
W roku 2015 skarżąca osiągnęła dochód w kwocie 6.710,50 zł przy przychodzie w wysokości 7.378 zł, a dochód jej konkubenta wyniósł w roku 2015 24.518,19 zł przy przychodzie w kwocie 24.851,94 zł (zeznania podatkowe skarżącej i jej konkubenta za 2015 r. – w aktach sądowych sprawy).
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy.
Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 504; por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2005 r., OZ 944/04, niepubl.).
W ocenie referendarza sądowego, wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów jednoznacznie wynika, że skarżąca oraz osoby prowadzące z nią wspólne gospodarstwo domowe znajdują się w trudnej sytuacji materialnej. Mając na uwadze niski dochód ww. osób (na poziomie 2.000 zł), należy stwierdzić, iż skarżąca nie jest w stanie poczynić oszczędności celem pokrycia kosztów sądowych.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.