Uzasadnienie
W treści skargi z dnia 4 czerwca 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARMiR w P. z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności finansowych w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" P. W. (dalej – skarżący) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówił wstrzymania wykonania skarżonej decyzji.
Pismem z dnia 2 sierpnia 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W treści wniosku skarżący wskazał, że wykonanie ww. decyzji i konieczność wpłaty kwoty 50.000,00 zł skutkować będzie pozbawieniem go znaczącej części wkładu własnego niezbędnego przy ubieganiu się o kredyt preferencyjny na budowę obory. Dodał również, iż korzystnie oprocentowane kredyty, zgodnie z jego wiedzą, będą udzielane tylko do 2014 roku oraz że z miesiąca na miesiąc zmniejsza się pula pieniędzy przeznaczonych na ten cel i tym samym możliwość uzyskania takiego kredytu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270), dalej – p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie Sąd powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a.. Jednakże wykazanie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04; z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 975/09; z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11; z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; z dnia 31 lipca 2013 r. sygn. akt II OSK 1651/13 opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Zdaniem Sądu, szkoda, na którą powołuje się we wniosku skarżący, nie może stanowić przesłanki do wstrzymania wykonania skarżonej decyzji. "Znaczna szkoda", o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., to taka szkoda (majątkowa a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Należy zauważyć, iż zwrot pobranej kwoty płatności nie doprowadzi do powstania po stronie skarżącego znacznej szkody. Zmniejszenie kwoty wkładu własnego w sytuacji ubiegania się przez skarżącego o preferencyjny kredyt nie spowoduje automatycznie, iż skarżący kredytu tego nie uzyska. Dodatkowo, w sytuacji ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje możliwość zwrotu wpłaconej kwoty.
W niniejszej sprawie nie można mówić również o zaistnieniu drugiej z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 182/10 niepubl.). Zdaniem Sądu, zwrot pobranej płatności i w konsekwencji ewentualne nieuzyskanie przez skarżącego preferencyjnego kredytu na zakup obory, nie może być zakwalifikowane jako trudny do odwrócenia skutek. Fakt ten nie spowoduje istotnej lub trwałej zmiany w rzeczywistości skarżącego, a wpłynąć może jedynie pośrednio na przesunięcie w czasie procesu unowocześnienia i rozbudowy jego gospodarstwa.
Należy również zauważyć, iż skarżący nie przedłożył wraz z wnioskiem żadnych dokumentów potwierdzających faktu ubiegania się o preferencyjny kredyt. Ponadto nie określił on swej kondycji finansowej oraz nie nadesłał żadnych dokumentów źródłowych, które mogłyby ją zobrazować.
Tym samym, w ocenie Sądu, skarżący nie wykazał zaistnienia okoliczności, które mogłyby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do przezwyciężenia skutków.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.