Uzasadnienie
K. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2018 r. Skarga została złożona w dniu 31 sierpnia 2018 r. (wydruk ze strony www.pocztex.pl/sledzenie/przesylek/).
Z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych wynika, że przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w trybie zastępczym, o którym mowa w art. 150 § 2 w zw. z § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) – dalej jako: "O.p.", w dniu 5 lipca 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga jest spóźniona i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") - skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi.
W rozpoznawanej sprawie trafne jest stanowisko organu zawarte w odpowiedzi na skargę, że zaskarżona decyzja została skarżącemu doręczona w dniu 5 lipca 2018 r., w trybie art. 150 O.p., a więc z wykorzystaniem konstrukcji fikcji prawnej doręczenia.
Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego (art. 150 § 1 pkt 1). Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 150 § 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 150 § 3). W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 4).
Skoro przesyłka zwierająca zaskarżoną decyzję była awizowana w dniach 21 i 29 czerwca 2018 r., to słusznie wywodzi organ, że zgodnie z art. 150 § 2 O.p. skutek doręczenia nastąpił w dniu 5 lipca 2018 r., a to oznacza, że termin do wniesienia skargi upływał z dniem 4 sierpnia 2018 r. (art. 53 § 2 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu, w sytuacji, gdy stosownie do art. 150 O.p. nastąpił prawny skutek procesowy doręczenia, późniejsze faktyczne wydanie zaskarżonej decyzji skarżącemu w dniu 10 sierpnia 2018 r. nie może być uznane jako doręczenie prawne. Doręczenie pisma w toku postępowania administracyjnego może bowiem nastąpić tylko raz, zważywszy, że skutki procesowe ustawa łączy z doręczeniem w formie prawem przepisanej, a nie z faktycznym otrzymaniem tego pisma przez pełnomocnika skarżącego (por. m.in. wyrok NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt II FSK 2556/11, LEX nr 1370477, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 18 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1416/15, LEX nr 1947647, czy wyrok WSA w Gliwicach z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 838/14, LEX nr 1648753).
W tych okolicznościach, skargę nadana w dniu 31 sierpnia 2018 r. uznać należy za spóźnioną.
Spóźniona skarga podlega natomiast odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.