Uzasadnienie
Postanowieniem z 8 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. D., dalej "skarżący" na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania decyzji o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie o nadanie statusu uchodźcy.
W związku z wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, postanowieniem z 7 października 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w całości. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu radcę prawnego W. K..
Pismem z dnia 16 marca 2012 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że nie znalazł podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie odrzucające skargę, a przygotowaną w sprawie opinię przesłał skarżącemu oraz Dziekanowi Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. W tym samym piśmie pełnomocnik wniósł o zasądzenie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej i oświadczył, że udzielona pomoc prawna nie została opłacona.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Przepis § 15 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z §16 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Dla wyliczenia zastępstwa procesowego w przedmiotowej sprawie przyjąć należało stawkę określoną na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Pełnomocnik przeglądał akta sprawy oraz sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji. Wobec tego zasądzić należało na jego rzecz wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej wynoszącej w niniejszej sprawie 240 zł, a więc wynagrodzenie w wysokości 180 zł.
Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 250 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.