Uzasadnienie
Decyzją z... września 2008 r. Nr... Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa(dalej: Kierownik Biura) odmówił J. S. przyznania jednolitej płatności obszarowej i nałożył sankcję w wysokości... zł, oraz odmówił przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych i nałożył sankcję w wysokości... zł.
Rozstrzygnięcie organu zostało doręczone stronie w dniu 15 września 2008 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, k. 41 akt sądowych). W dniu 1 października 2008 r. (data wskazana przez organ w piśmie z 11 marca 2009 r., k. 46 akt sądowych) zostało wniesione odwołanie od powyższej decyzji Kierownika Biura.
Decyzją z... grudnia 2008 r. Nr... Dyrektor... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Dyrektor Oddziału) utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie i odniósł się do zarzutów zawartych w odwołaniu.
W skardze na powyższą decyzję strona wniosła o jej uchylenie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270], dalej – p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem.
W sprawie należy zwrócić uwagę na to, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może zatem uwzględnić skargę także z takich przyczyn, które w ogóle nie zostały w niej podniesione, może również stwierdzić nieważność zaskarżonego aktu, mimo, że skarżący wnosił o jego uchylenie.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Przy czym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. obowiązkiem Sądu jest stwierdzenie nieważności decyzji, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego [Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.], dalej: k.p.a.
Stosownie do treści art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy odwołanie. Natomiast zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Termin ten ma charakter zawity co oznacza, że wniesienie odwołania po jego upływie jest bezskuteczne. Z istoty takiego terminu wynika więc, że nigdy nie może być on przedłużany (por. wyrok NSA z dnia 2 października 1996r., SA/Ka 1742/95, niepubl.).
W związku z powyższym przed rozpatrzeniem odwołania organ odwoławczy zobowiązany jest do dokonania jego kontroli poprzez zbadanie m.in., czy zachowany został termin przewidziany do jego złożenia.
Podkreślić należy - co uszło uwadze Dyrektora Oddziału - że decyzję organu pierwszej instancji strona odebrała w dniu 15 września 2008 r., natomiast odwołanie wniosła dopiero w dniu 1 października 2008 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem czternastodniowego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 129 § 2 k.p.a., a w takiej sytuacji obowiązkiem organ odwoławczego było wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o art. 134 k.p.a.
Wobec rozpatrzenia odwołania wniesionego z uchybieniem ustawowego terminu, organ naruszył art. 129 § 2 k.p.a. w stopniu rażącym w rozumieniu art. 156§ 1 pkt 2 k.p.a.
W orzecznictwie i doktrynie ugruntowane jest bowiem stanowisko, że rozpatrzenie przez organ odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., gdyż oznacza, że organ dokonał weryfikacji - w postępowaniu odwoławczym -decyzji ostatecznej, która korzysta z ochrony trwałości decyzji wyrażonej w art. 16 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 1999r., I SA 1823/98, ONSA 2000, nr 2, poz. 70; uch. NSA z dnia 12 października 1998r., OPS 11/98, ONSA 1999, nr 1, poz. 4;).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 oraz art. 152 ppsa orzekł jak w pkt I i III sentencji. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 ww. ustawy.