Uzasadnienie
M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 tekst jednolity ze zm.) zwana dalej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2018 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 34.948,00 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżąca spółka wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Po rozpoznaniu powyższego wniosku, starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z 18 września 2018 r. umorzył postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Skarżąca spółka wniosła sprzeciw od tego postanowienia.
Postanowieniem z 28 listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw od postanowienia z 18 września 2018 r.
Następnie zarządzeniem z 7 stycznia 2019 r. wezwano skarżącą spółkę do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 15 czerwca 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Odpis ww. zarządzenia został doręczony skarżącej spółce w sposób zastępczy przewidziany w art. 73 ww. ustawy w dniu 24 stycznia 2019 r., (k-162 verte), a więc termin do uiszczenia wpisu minął z dniem 31 stycznia 2019 r.
Z informacji z Rejestru Opłat Sądowych tutejszego sądu (notatka karta – 161 verte akt sądowych) wynika, iż nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.
W terminie zakreślonym przez Sąd, nie został uiszczony wpis od skargi, dlatego też na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.