Uzasadnienie
W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi R. K. wystąpił z wnioskiem z 9 listopada 2009r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z żoną oraz trójką małoletnich dzieci. Wskazał, iż żona i dwójka dzieci objęta była oddzielnym postępowaniem administracyjnym i w jego wyniku udzielono im ochrony uzupełniającej i w związku z tym otrzymują oni pomoc pieniężną w ramach, tzw. pomocy integracyjnej, która wynosi 2100 złotych. Skarżący oświadczył, iż nie ma prawa do pracy i nie otrzymuje pomocy socjalnej. Stwierdził, iż nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych, rachunków bankowych, lokat i majątku ruchomego znacznej wartości. Całą kwotę uzyskiwaną z pomocy integracyjnej przeznacza na utrzymanie rodziny. Wyjaśnił, iż ponosi m.in. koszt wynajmu lokalu mieszkalnego, który wynosi 1000 złotych.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).
Sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Dokonując takiej oceny, kierowano się przede wszystkim tym, iż cudzoziemiec nie posiada źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym. Już sama okoliczność, iż cała rodzina utrzymuje się z pomocy, którą żona skarżącego otrzymuje od państwa polskiego świadczy o jego trudnej sytuacji materialnej. Jednocześnie podnieść należy, iż owa pomoc jest pożytkowana na wydatki związane z koniecznym utrzymaniem, zaś jej wysokość nie pozwala na czynienie oszczędności przeznaczonych na koszty sądowe. Ponadto wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada nieruchomości, ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.