Uzasadnienie
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Zgodnie ze wskazanym przepisem rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w postępowaniu zawieszonym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej pojawia się tak zwana kwestia prejudycjalna, czyli przeszkoda, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tegoż postępowania.
Przedmiotem niniejszego postępowania jest sprawa w przedmiocie określenia kwoty do zwrotu w ramach umowy o dofinansowanie projektu, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 15 ustawy z ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), która jest następstwem stwierdzenia nieprawidłowości w jego realizacji, za którą nałożono korektę finansową, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 15a powyższej ustawy. W przedmiocie ustalenia i nałożenia korekty finansowej nie było przy tym prowadzone odrębne postępowanie administracyjne zakończone wydaniem decyzji administracyjnej.
Tymczasem w orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym określenie kwoty do zwrotu w ramach umowy o dofinansowanie projektu winno być poprzedzone wydaniem decyzji w sprawie ustalenia i nałożenia korekty finansowej (zob. m.in. wyrok NSA z [...] stycznia 2013 r., sygn. akt [...], publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie jednak zajmowane jest również stanowisko przeciwne, według którego ustalenie i nałożenie korekty finansowej jest jedynie etapem dochodzenia zwrotu kwoty ustalonej korektą, poprzedzającym postępowanie w tej sprawie i bezcelowe oraz pozbawione podstaw prawnych jest wydawanie decyzji w przedmiocie korekty finansowej (zob. np. wyrok NSA z [...] czerwca 2014 r., sygn. akt [...], publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt [...] uznał powyższą kwestię jako zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości i postanowieniem z 12 czerwca 2014 r. przedstawił je składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia, formułując je następująco: "Czy ustalenie i nałożenie korekty finansowej, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 15a ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) wymaga wydania decyzji administracyjnej?".
Wyjaśnienie powyższego zagadnienia będzie więc miało wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.
W związku z tym Sąd uznał za zasadne zawieszenie niniejszego postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym postanowił jak w sentencji.