Uzasadnienie
E.l M. (dalej: "skarżący") wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku oświadczył, że ubiega się w Polsce o nadanie statusu uchodźcy. Nie posiada majątku ani oszczędności. Nie pracuje. Jedynym źródłem jego dochodu jest otrzymywane świadczenie pieniężne w wysokości 750 zł miesięcznie. Wraz z narzeczoną, która jest w szóstym miesiącu ciąży, wynajmuje pokój. Jego narzeczona również nie pracuje oraz nie posiada żadnych oszczędności.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." – ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek.
Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określa art. 245 § 2 i art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. W myśl art. 245 §2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a, zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż jedynym źródłem dochodu cudzoziemca jest świadczenie w wysokości 750 zł otrzymywane od państwa polskiego. Skarżący nie posiada oszczędności pieniężnych, nieruchomości ani przedmiotów wartościowych. Z powyższych względów należało uznać, iż zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w przedmiotowej sprawie, jest uzasadnione.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.