Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 30 października 2009 r. pismem z 2 listopada 2009 r. strona skarżąca została wezwana do wyjaśnienia, czy jej pismo z 22 września 2009 r. zatytułowane "Skarga" należy traktować jako skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z... lipca 2009 r. o wskazanym numerze, czy też jako skargę na postanowienie Rady do Spraw Uchodźców z... września 2009 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, którego kserokopię załączyła do skargi – w terminie 7 dni pod rygorem skutków procesowych.
Strona została także pouczona, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają ostateczne rozstrzygnięcia wydane w dwuinstancyjnym postępowaniu administracyjnym i że na podstawie art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270], dalej – p.p.s.a., w niniejszej sprawie może złożyć skargę na postanowienie Rady do Spraw Uchodźców z... września 2009 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Wezwanie z pouczeniem zostało doręczone przez awizo w dniu 27 listopada 2009 r.
Strona skarżąca w wyznaczonym przez Sąd terminie nie wskazała zaskarżonego aktu, co oznacza, że brak formalny skargi nie został usunięty.
Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270], dalej – p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności.
Na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
W zakreślonym terminie powyższy brak formalny skargi nie został usunięty, wobec czego na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.