Uzasadnienie
K. J. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi z synem, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku oświadczyła, iż uzyskuje emeryturę w wysokości 842,86 zł, zaś jej syna rentę w wysokości 844,00 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni przedstawiła miesięczne wydatki związane z mieszkaniem i niezbędnym utrzymaniem, na które składają się: czynsz – 300 zł, gaz – 46 zł, energia elektryczna – około 101 zł, lekarstwa własne i syna – 146,84 zł, wyżywienie – 700 zł, a nadto wskazał, iż spłaca kredyt zaciągnięty na spłatę zadłużenia – rata kredytu 111,00 zł miesięcznie.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)).
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oceniając złożone oświadczenia, uznać należało, iż wnioskodawczyni nie posiada wystarczającego dochodu, który pozwoliłby jej ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania rodziny. Wzięto pod uwagę, iż utrzymuje się z synem ze świadczeń o łącznej wysokości 1.686,86, która nie pozwala na wydatki inne aniżeli niezbędne dla utrzymania. Nadto zauważyć należało, iż wnioskodawczyni nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Okoliczności te przemawiają za uznaniem jej za osobę, dla której poniesienie kosztów sądowych mogłoby spowodować uszczerbek w niezbędnym utrzymaniu
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.