Uzasadnienie
W dniu [...] października 2001 r. Agencja Celna "[...] " działając w imieniu PPH [...], zgłosiła w/g dokumentu SAD nr [...], do procedury dopuszczenia do obrotu, towar przywieziony z C. w postaci kurtek damskich ocieplanych krótkich. Do zgłoszenia celnego załączono m. in. fakturę nr [...] z dnia [...].09.2001 r., określającą wartość celna towaru na kwotę 7776,00 USD [cena jednostkowa kurtki 3,60 USD].
Dyrektor Urzędu Celnego w W., przyjął zgłoszenie celne jako odpowiadające wymogom formalnym w art. 64 § 1 i § 2 Kodeksu celnego a następnie przeprowadził weryfikację tego zgłoszenia w trybie art. 70 Kodeksu celnego. Postanowieniem z dnia [...].10.2001 r. organ celny powołał J. K. jako biegłego, w celu ustalenia wartości rynkowej sprowadzonego towaru. W wydanej opinii z [...].10.2001 r. biegły określił minimalną cenę rynkową sprowadzonego towaru pod względem zastosowanego surowca i fasonu na kwotę 70 zł brutto za 1 sztukę wyrobu.
Decyzją z dnia [...].11.2001 r., nr [...] Dyrektor Urzędu Celnego w W. uznał zgłoszenie celne z [...].10.2001 r. za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej towaru oraz określenia kwoty wynikającej z długu celnego i orzekł w tym zakresie ustalając [podwyższoną] wartość celną importowanego towaru w oparciu o cenę kurtek podaną w opinii biegłego.
Rozpatrując odwołanie [pismo z 19 listopada 2001 r.] od powyższej decyzji Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z [...].07.2002 r., nr [...], uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, iż organ I instancji ustalił wartość celną towaru na podstawie art. 27 § 1 Kodeksu celnego, ponieważ nie dysponował stosownym materiałem porównawczym dotyczącym towarów identycznych lub podobnych wprowadzonych na polski obszar celny, sprzedanych w tym samym lub zbliżonym czasie co towar, dla którego ustalana jest wartość celna. Wartość celna ustalona została w oparciu o ceny wynikające z opinii biegłego J. K. Powołany rzeczoznawca określił minimalna cenę na polskim obszarze celnym sprowadzonych przez stronę wyrobów pod względem zastosowanego surowca i fasonu w oparciu o hurtowe ceny bazarowe spotykane na największych polskich rynkach wyrobów włókienniczych - w T. i R. Organ odwoławczy zauważył, iż jako przeciwdowód do odwołania załączona została opinia innego rzeczoznawcy G. O., sporządzona na zlecenie strony.
W opinii tej o nr [...] z dnia [...].11.2001 r. rzeczoznawca określił ceny hurtowe brutto kurtek importowanych przez stronę w granicach 47-52 PLN. Ustalenia tego biegły dokonał na podstawie badań rynkowych [woj. [...]], polegających na rozeznaniu cen hurtowych wyrobów o identycznej lub zbliżonej postaci zewnętrznej, zastosowanej technologii i przeznaczeniu, a także identycznym składzie surowcowym oraz pochodzeniu. Organ odwoławczy podkreślił, iż w sprawie istnieją dwie opinie biegłych określające różne wartości rynkowe importowanych przez stronę kurtek, mimo iż obie wyceny przeprowadzono na podstawie badań rynkowych w woj. [...]. Żadna z ekspertyz nie zawiera informacji na temat źródeł podawanych danych przez co brak jest możliwości dokonania konfrontacji ww. opinii biegłych. Porównanie takie może być dokonane dopiero po przeprowadzeniu szczegółowego postępowania wyjaśniającego w zakresie danych i materiałów jakimi dysponowali obaj wypowiadający się w sprawie biegli.
Dopiero po dokonaniu ww. ustaleń może być wydana decyzja orzekająca ponownie co do istoty sprawy. Dyrektor Izby Celnej w W. zwrócił również uwagę na treść art. 210 Ordynacji podatkowej, określający niezbędne składniki każdej decyzji, w tym na uzasadnienie faktyczne decyzji.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...], Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W., ponownie rozpatrując sprawę, uznał zgłoszenie celne z [...].10.2001 r. za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej towaru, wysokości zobowiązania podatkowego i orzekając w tym zakresie określił wartość celną towaru w [podwyższonej] wysokości ustalonej z uwzględnieniem opinii sporządzonej przez biegłego J. K. Od tak zmienionej podstawy opłaty [podstawy opodatkowania] organ celny określił wysokość cła oraz wysokość podatku od towarów i usług. Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 65 § 4 pkt 2 lit. c, art. 23 § 7, art. 29 oraz art. 85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks Celny [Dz. U. nr 75 z 2001 r., poz. 802 z późn. zm.] oraz art. 11 ust. 2 w związku z art. 2 ust. 2, art. 6 ust. 7 i art. 15 ust. 4 w związku z art. 11 c ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym [Dz.
U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.] a także art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne [Dz. U. Nr 68, poz. 623]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podał, iż wykonał zalecenia Dyrektora Izby Celnej w W. i wystąpił do biegłego J. K. o uzupełnienie opinii z [...].10.2001 r. m. in. o źródła informacji o danych dotyczących towarów, o ich pochodzenia, o stosowane przez hurtowników marże. Ponadto organ stwierdził, że w sprawie nie było możliwości zastosowania zastępczych metod ustalania wartości celnej określonych w art. 25-28 Kodeksu celnego, gdyż nie dysponował odpowiednimi materiałami porównawczymi. Wartość celna ustalona została ustalona w oparciu o metodę tzw. ostatniej szansy, określoną w art. 29 Kodeksu celnego. Cenę jednostkową towaru ustalono w wysokości 38,90 zł. tj. 9,33 USD za sztukę poprzez odjęcie od wartości określonej przez biegłego w kwocie 70,00 zł. brutto - marży w wysokości 25 %, podatku VAT 22% oraz cła w wysokości 18 %.
Po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...].06.2004 r. -Dyrektor Izby Celnej w W., decyzją z [...].04.2005 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, iż o zakwestionowaniu faktury załączonej do zgłoszenia celnego zadecydowała zbyt niska cena sprowadzonego towaru do jego rzeczywistej wartości. Potwierdza to cena podana w opinii z [...].10.2001 r. biegłego J. K. Przy zakwestionowaniu wiarygodności dokumentów na podstawie art. 23 § 7 Kodeksu celnego organ celny ustala wartość celną w sposób określony w art. 25-28 Kodeksu celnego. Za wartość celną może być przyjęta wartość transakcyjna identycznego lub podobnego towaru sprzedanego i wprowadzonego na polski obszar celny, w tym samym lub zbliżonym czasie co towar, dla którego ustalana jest wartość celna [art. 25 § 1 i 26 § 1 Kodeksu celnego].
Gdy ustalenie wartości celnej na podstawie ww. metod jest niemożliwe, za wartość celną przyjmuje się cenę jednostkową towarów przywożonych bądź identycznych lub podobnych sprzedanych na polskim obszarze celnym w największych zbiorczych ilościach i w stanie, w jakim są towary, dla których jest ustalana wartość celna, w transakcjach sprzedaży między nie powiązanymi między sobą osobami w tym samym lub zbliżonym czasie, nie przekraczającym 90 dni od dnia przywozu towaru, pomniejszoną o marżę, koszty transportu i ubezpieczenia oraz należności przywozowe [art. 27 § 1 Kodeksu celnego]. Organ odwoławczy dalej stwierdził, iż organ celny nie dysponował materiałami pozwalającymi na zastosowanie powyższej metody jak również metody tzw. wartości kalkulowanej przewidzianej w art. 28 Kodeksu celnego. Dlatego wartość celna sprowadzonego towaru ustalona została w oparciu o metodę tzw. ostatniej szansy określoną w art. 29 § 1 Kodeksu celnego.
Zgodnie z tym przepisem wartość ustalana jest na podstawie danych dostępnych na polskim obszarze celnym z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. oraz przepisów działu III tytułu II Kodeksu celnego -Wartość celna towarów. Wycena sprowadzonego towaru wymagała wiedzy specjalistycznej w związku z czym organ celny powołał biegłego z zakresu włókiennictwa i ekonomii. W opinii tej biegły dokonał - zgodnie z posiadaną wiedzą i na podstawie zgromadzonych danych - analizy cen hurtowych towarów identycznych lub bardzo zbliżonych wyrobów sprzedawanych na rynku polskim. Wartości rynkowe ww. towarów ustalone zostały przez rzeczoznawcę w oparciu o ceny spotykane na większych polskich rynkach w T. i G. oraz w hurtowniach w regionie [...] i [...].
Odnosząc się do zarzutów, że strona nie była powiadomiona o terminie przeprowadzonej wyceny co uniemożliwiło jej czynny udział w przeprowadzonym dowodzie organ odwoławczy podkreślił, iż postanowienie o powołaniu biegłego z dnia [...].10.2001 r. zostało odebrane przez agenta celnego, co potwierdza jego własnoręczny podpis na tym dokumencie. Strona działała przez pełnomocnika - agencję celną - w związku z tym stosownie do art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej korespondencję doręczano pełnomocnikowi. We wskazanym w postanowieniu dniu [...].10.2001 r. dokonano wyceny towaru, pobrano jego próbkę. Natomiast dzień [...].10.2001 r. był jedynie dniem sporządzenia operatu powyższej opinii.
Odnosząc się do zarzutu pominięcia opinii biegłego G. O. [wywołanej przez stronę] Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził, iż z uwagi na brak pewności co do tożsamości towaru podlegającego ocenie z towarem importowanym przez stronę ekspertyza ta nie mogła być wiarygodna przy ustalaniu wartości celnej.
Zdaniem organu odwoławczego materiał zgromadzony w sprawie został oceniony zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów [art. 191 Ordynacji podatkowej]. Organ celny, zgodnie z treścią art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy zarówno zebrany z urzędu jak i przedstawiony przez stronę. Ocena zebranego materiału dowodowego i wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia znalazło wyraz w uzasadnieniu decyzji zawierającym wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów którym dał wiarę przyczyn dla których innym dowodom odmówił wiarygodności.
W skardze na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. skarżący wniósł o jej uchylenie w całości.
Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:
- 1. prawa formalnego tj. art. 122, art. 123, art. 124, art. 187, art. 190, art. 191, art. 192 oraz art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej;
- 2. prawa materialnego - art. 23 i art. 29 Kodeksu celnego.
W uzasadnieniu skargi skarżący sformułował tezę, iż cena towaru zadeklarowana w zgłoszeniu celnym jest ceną faktycznie zapłaconą - cena transakcyjną, która w myśl art. 23 ust. 1 Kodeksu celnego jest wartością celna towaru. Wartość celna w zgłoszeniu celnym określona została nie tylko w oparciu o fakturę handlową lecz również z uwzględnieniem załączonego do zgłoszenia kontraktu handlowego oraz potwierdzenia płatności za towar. Organ celny nie miał żadnych podstaw do zakwestionowania wartości transakcyjnej jako wartości celnej towaru. W szczególności podstawą taką nie może być opinia J. K. z dnia [...].10.2001 r., która nie jest dowodem i nie stanowi rzetelnego opracowania.
W przypadku zakwestionowania wartości celnej importowanego towaru jego wartość może być ustalona jedynie na podstawie ściśle określonych metod. Są to metody określone w art. 25-29 Kodeksu celnego określane jako: metoda wartości transakcyjnej towarów identycznych, metoda wartości transakcyjnej towarów podobnych, metoda ceny jednostkowej, czyli dedukcyjna, metoda wartości kalkulowanej i metoda ostatniej szansy. Metody te musza być stosowane kolejno, to znaczy ani z urzędu ani na wniosek strony, nie można wybierać jednej z metod z pominięciem metod wcześniejszych. Eliminowanie kolejnych metod ustalania wartości celnej w celu zastosowania metody ostatniej szansy wymaga wskazania konkretnych i uzasadnionych przyczyn braku możliwości ich zastosowania [wyrok NSA z 19.12.2001 r., sygn. akt I S.A./Łd 2239/00 publikowany w ONSA 2003/1/28]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji poza przytoczeniem odpowiednich przepisów nie wskazano przesłanek, które uzasadniałyby pominięcie przez organ wcześniejszych metod ustalania wartości celnej. Organ nie podjął żadnych działań w celu uzyskania odpowiedniego materiału porównawczego pozwalającego ustalić wartość celną w oparciu o cenę towarów podobnych, identycznych lub o wartość kalkulowaną.
Zdaniem skarżącego w ramach art. 29 należy zastosować jedną z metod opisanych w art. 23 i 25-28 Kodeksu celnego, z rozsądną elastycznością. Metodę trzeba bezwzględnie wskazać, podobnie jak miejsca, w których z rozsądną elastycznością odchodzi się od reguł określonych w zastosowanej metodzie.
Skarżący nie zgadza się z wysokością marży [25 %] przyjętej przez organy celne do pomniejszenia ceny brutto towaru, skoro w rzeczywistości wynosi ona 100% z uwagi na wysoką ilość zwrotów i ryzyko handlowe a w szczególności ze względu na sezonowość sprzedaży towaru. Dodatkowo organy celne przy ustaleniu wartości nie uwzględniły kosztów transportu i ubezpieczenia towaru oraz opłat załadunkowych i manipulacyjnych związanych z transportem towaru po jego przywozie na polski obszar celny. Elementy te powinny zostać uwzględnione ponieważ muszą zawierać się w cenie hurtowej brutto towaru ustalonej przez biegłego.
Uzasadniając zarzuty o charakterze formalnym skarżący podniósł, iż organy celne nie dążyły do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i zlekceważyły jego zastrzeżenia do oceny sporządzonej przez biegłego. W szczególności organy nie zweryfikowały metod stosowanych przez biegłego jak również sprawdziły źródeł informacji z których czerpał swoje dane. Organ celny nie poinformował skarżącego o dacie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego przez co uniemożliwił mu wypowiedzenie się co do przeprowadzonego dowodu. Skarżący podniósł również, iż agencja celna upoważniona była wyłącznie do zgłoszenia przedmiotowego towaru a nie do reprezentowania go w postępowaniu celnym przez co doręczenie agentowi celnemu postanowienia o powołaniu biegłego było niezasadne. Organy celne zignorowały przedłożone przez skarżącego dowody: kontrakt z eksporterem zagranicznym towaru, fakturę eksportową, potwierdzenie płatności za towar oraz opinię przygotowaną przez rzeczoznawcę G. O. - zgodnie z którą cena hurtowa brutto towaru wynosi od 47 do 52 zł. Opinia ta sporządzona została w oparciu o te samą próbkę towaru, jaką dysponował biegły J. K., sporządzając własną ekspertyzę.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 29 listopada 2005 r. skarżący podtrzymał w całości zarzuty zawarte w skardze oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 07 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz.U. nr 153, poz. 1269]. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z 30 08 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.], w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie.
Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią - bez wątpienia- sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.
Rozpatrując skargę w powyższym zakresie należy stwierdzić, iż jest ona zasadna.
Organy celne na podstawie art. 23 § 7 ustawy - Kodeks celny uznały, że sprowadzone kurtki damskie nie mogą zostać odprawione według wartości transakcyjnej, ponieważ wiarygodność dokumentów oraz informacji określających wartość transakcyjną nie ogranicza się do ich autentyczności [wiarygodność formalna], lecz obejmuje także ich wiarygodność materialną, która polega na wiarygodności wysokości ceny. Możliwość odmowy przyjęcia wartości transakcyjnej na podstawie art. 23 § 7 Kodeksu celnego musi wynikać z uzasadnionych przyczyn. Odrzucenie wartości transakcyjnej musi być następstwem zakwestionowania wiarygodności [materialnej lub formalnej], informacji lub dokumentów, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego. Niewiarygodność ceny transakcyjnej uzasadniająca jej odrzucenie na podstawie art. 23 § 7 Kodeksu celnego, wystąpi wówczas, gdy okaże się, że była ona rażąco niska. Stwierdzenie, że cena jest rażąco nioska, wymaga jej porównania z innymi cenami. Podstawowym zagadnieniem zatem staje się ustalenie tych cen, co nie może nastąpić dowolnie.
Podstawową metodą ustalania wartości celnej towarów jest metoda wartości transakcyjnej. Zgodnie z art. 23 § 1 ustawy Kodeks celny wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny. Dopiero wystąpienie prawnie uzasadnionych przeszkód, które uniemożliwiają zastosowanie wartości transakcyjnej, pozwala na zastosowanie kolejno pozostałych metod ustalania wartości celnej, opisanych w art. 25-29 Kodeksu celnego. Obowiązek uwzględniania kolejności [art. 24 Kodeksu celnego] oznacza, że organy celne powinny wykazać, iż nie jest możliwe zastosowanie wcześniejszych metod ustalania wartości celnej, które poprzedzają metodę przyjętą ostatecznie, w rozpatrywanej sprawie, dla ustalenia wartości celnej.
W sprawie niniejszej okoliczności, które zdaniem organów celnych uzasadniały konieczność zastosowania metody ostatniej szansy nie zostały należycie wyjaśnione.
W zaskarżonej decyzji nie rozważono czy treść przepisów art. 26 lub 27 ustawy - Kodeks celny nie umożliwiałaby ustalenia wartości celnej w odniesieniu do tego konkretnego przypadku. W szczególności wydaje się, że rodzaj i cechy towaru: kurtki damskie ocieplane krótkie o składzie surowcowym - zewnętrzne pokrycie 100% nylon, wewnętrzne ocieplenie 100% poliester [notatka funkcjonariusza celnego z rewizji towaru sporządzona na odwrocie zgłoszenia SAD], z C. jako kraju pochodzenia, pozwalają na dokonanie ustaleń w myśl art. 26 Kodeksu celnego. Brak postępowania wyjaśniającego w tym zakresie nie pozwala ocenić, czy prawidłowo organy celne przyjęły, że według tej metody wartości celnej nie można ustalić.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, iż stosowanie zastępczych metod ustalania wartości celnej, wymaga zasadniczo zachowania kolejności art. 25 - 28 Kodeksu celnego. Sąd w składzie orzekającym podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażony w wyroku z 19.12.2001 r., sygn. akt I SA/Łd 239/00 [opublikowany w ONSA 2003/1/28] zgodnie z którym uzasadnienie przez organy celne zastosowania tzw. metody ostatniej szansy (art. 29 Kodeksu celnego) nie może ograniczać się do ogólnikowego stwierdzenia [tak jak ma to miejsce w rozpatrywanej sprawie- przyp. własna] o --braku możliwości-- ustalenia wartości celnej na podstawie art. 25-28 kodeksu celnego. Eliminowanie kolejnych metod ustalania wartości celnej w celu zastosowania metody ostatniej szansy wymaga wskazania konkretnych i uzasadnionych przyczyn braku możliwości ich zastosowania.
Metoda ostatniej szansy nie polega na dowolnym ustaleniu wartości celnej. Jak wynika z uwag interpretacyjnych do art. 7 Porozumienia o stosowaniu artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu 1994 r., stanowiącego załącznik 1 do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu [WTO] sporządzonego w Marakeszu dn. 15.04.1994 r., wartość celna ustalona powyższą metodą powinna być w możliwie największym stopniu oparta na pozostałych metodach ustalania wartości celnej, które powinny być stosowne z,,Rozsądną elastycznością--. Elastyczność w stosowaniu metody może wyrażać się w odstąpieniu od pewnych warunków jej stosowania. Rezygnacja z pewnych wymagań w ramach rozsądnej elastyczności wymaga w każdym wypadku indywidualnego i wnikliwego rozważenia i nie może cechować jej arbitralność.
Niezależnie od powyżej wskazanych nieprawidłowości należy podkreślić, iż organy obu instancji powołały się na wartości towaru wyliczoną w oparciu o cenę 1 sztuki kurtki damskiej określoną, przez powołanego w sprawie biegłego J. K., na kwotę 70 zł. brutto [opinia z dnia [...].10.2001 r., k.-25-28 akt administracyjnych]. Jednocześnie organy celne nie uwzględniły przedłożonej przez skarżącego opinii biegłego G. O. określającej cenę hurtową towaru w granicach od 47 do 52 zł. brutto [wycena ocieplanych kurtek dziewczęcych z dnia [...].11.2001 r., k.-46-48 akt administracyjnych]. Kwestionując tą ekspertyzę Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził m. in., iż [...] dotyczy wyceny kurtek ocieplanych dziewczęcych. Tymczasem przedmiotem importu na polski obszar celny były kurtki damskie ocieplone, co wynika z zapisu w polu J dokumentu SAD, ze świadectwa pochodzenia towaru oraz z listu pakowego, wskazującego rozmiary ww. kurtek (S, M, L, XL).
W tej sytuacji z uwagi na brak pewności co do tożsamości towaru podlegającego ocenie z towarem importowanym przez Stronę, ww. ekspertyza nie mogła być wiarygodną przy ustaleniu wartości celnej towaru [...].[k.- 189 akt administracyjnych]. Stanowisko organu odwoławczego, w ocenie Sądu, jest nieuzasadnione nie znajduje bowiem potwierdzenia w ustalonym stanie faktycznym sprawy. Z treści zakwestionowanej ekspertyzy wynika bowiem jednoznacznie, iż przedmiotem wyceny są kurtki zaimportowane z C., objęte zgłoszeniem celnym z dnia [...].10.2001 r. a jako próbkę do badania pobrano, w dniu [...].11.2001 r., losowo jedną kurtkę w obecności funkcjonariusza celnego oraz pracownika magazynu. Poza tym gdyby organ celny rzeczywiście nie miał pewności co do tożsamości towaru objętego opiniami biegłych powinien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w tym zakresie. Tak się nie stało. Zaakcentowania wymaga również zmiana w stanowisku organu odwoławczego, który w pierwszej decyzji [z [...].07.2002 r.] uchylającej w całości rozstrzygnięcie organu I instancji [z [...].11.2001 r.] wskazał na potrzebę uzupełnienia obu ekspertyz o przekazanie źródłowych danych, będących podstawą opinii.
Uzupełnienie tych informacji, zgodnie z intencją organu odwoławczego, umożliwić miało skonfrontowanie omawianych ekspertyz. Tymczasem Naczelnik Urzędu Celnego ponownie rozpatrując sprawę wystąpił jedynie do J. K. o uzupełnienie opinii a otrzymane dane, pismo z 28.03.2004 r. - w ocenie Sądu - są na tyle ogólne, iż nie wyjaśniają rozbieżności w tym zakresie.
Z omówionych przyczyn zaskarżona decyzja nie mogła się ostać, dlatego też, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 152 i art. 200 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.] Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.