Uzasadnienie
UZASADENIENIE
P. sp. z o.o. z siedzibą w K.(dalej: Spółka, strona) wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia (...) sierpnia 2018 r. znak: (...) w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Pismem z dnia (...) października 2018 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej.
W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. o sygn. akt GZ 138/04, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Dokonując oceny wniosku w powyższym świetle Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.
Strona skarżąca wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji oparła na twierdzeniu, iż brak wstrzymania decyzji spowoduje nieodwracalne dla strony skutki. Spółka wskazała, że charakter i przedmiot wniesionego do Sądu sprzeciwu daje podstawę do pozytywnego rozpatrzenia niniejszego wniosku. Ponadto strona podała, że w przypadku rozpatrzenia sprzeciwu na jej korzyść, postępowanie przed Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie będzie toczyło się bez podstawy prawnej i spowoduje nieodwracalne dla strony skutki prawne.
Niemniej jednak, Spółka nie wskazała na czym polegałyby nieodwracalne dla niej skutki. Strona argumentując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przede wszystkim skupia się na istocie i zasadności wniesionego do Sądu sprzeciwu, przy jednoczesnym braku wskazań, jakie skutki niesie ze sobą brak wstrzymania decyzji. Samo ogólne określenie "nieodwracalne szkody" nie jest wystarczającym. Użycie zwrotu niedookreślonego nie może powodować samo z siebie konieczność zastosowania instytucji "wstrzymania zaskarżonej decyzji".
Spółka powinna wskazać jakie trudne skutki trudne do odwrócenia wywoła zaskarżony akt, albo jaka szkoda zostanie wyrządzona. Dopiero ta konkretyzacja daje Sądowi możliwość dokonania oceny wniosku. Dopiero to umożliwiłoby Sądowi określenie prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzeń określonych w art. 63 § 1 p.p.s.a.
Z wyłożonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – działając na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji postanowienia