Uzasadnienie
Po rozpatrzeniu odwołania M. W. z dnia [...] lutego 2014 r. od decyzji nr [...] w sprawie odmowy zmiany założeń biznesplanu, wydanej przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w dniu [...] stycznia 2014 r., Prezes ARiMR decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu własnej decyzji organ odwoławczy przywołał następujące okoliczności faktyczne i prawne.
M. W. (dalej - wnioskodawca/skarżący) złożył w 2008 r. wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Organ wyjaśnił, że pomoc w ramach ww. działania przysługuje na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 200, poz. 1443, z późn. zm.), (dalej – rozporządzenie) wydanego na podstawie art. 29 ustawy z dnia 7 marca 2007 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. 2013, poz. 173).
Następnie, wnioskodawca kilkakrotnie zwracał się do organu o wyrażenie zgody na zmianę założeń biznesplanu.
Wobec powyższego organ zaznaczył, że zgodnie z § 21 ust. 1 i 3 rozporządzenia beneficjent może wystąpić do dyrektora oddziału regionalnego Agencji z wnioskiem o wyrażenie zgody na zmianę założeń biznesplanu, w tym wydłużenie okresu jego realizacji, jeżeli spełni warunki określone w § 2 ust. 1 pkt 3 lit. b i c, tj. jeżeli plan rozwoju gospodarstwa, zwany dalej "biznesplanem", o którym mowa w art. 13 rozporządzenia nr 1974/2006:
- - zapewnia osiągnięcie nadwyżki bezpośredniej z działalności rolniczej prowadzonej w gospodarstwie równej co najmniej 4 ESU (Europejska Jednostka Wielkości Ekonomicznej) i nie mniejszej niż wartość nadwyżki bezpośredniej w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy,
- - przewiduje inwestycje na kwotę co najmniej 70 % pomocy, z zastrzeżeniem § 18 ust.
- 3. Wyrażenie zgody w ww. zakresie następuje w drodze decyzji.
Jednocześnie Prezes Agencji wskazał, że art. 13 ust. 1 rozporządzenia Komisji Nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) stanowi, iż warunki otrzymania wsparcia na podjęcie działalności przez młodych rolników, o których mowa w art. 22 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, muszą być spełnione w chwili złożenia wniosku o wsparcie.
Organ zauważył także, iż zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia beneficjent powinien realizować do dnia upływu 5 lat od dnia wypłaty pomocy założenia biznesplanu, w szczególności prowadzić gospodarstwo zgodnie z określoną strukturą produkcji rolnej, wydatkować, w okresie 3 lat od dnia wypłaty pomocy, co najmniej 70 % kwoty pomocy na inwestycje określone w biznesplanie, osiągnąć nadwyżkę bezpośrednią z działalności rolniczej prowadzonej w gospodarstwie równą co najmniej 4 ESU i nie mniejszą niż wartość nadwyżki bezpośredniej w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy.
Prezes Agencji wyjaśnił, że z wniosku skarżącego wynikało, iż planował rozpoczęcie hodowli trzody chlewnej w roku 2012 gdzie wartość nadwyżki bezpośredniej w roku bazowym wynosiła 1,53 ESU, natomiast w roku docelowym 4,02 ESU. Z akt sprawy również wynikało, iż wnioskodawca w roku 2010 planował hodowlę koni, a od roku 2012 hodowlę trzody chlewnej, co spowodowało zmianę w roku bazowym wielkości ekonomicznej gospodarstwa, która wynosiła 4,97 ESU, a w roku docelowym planowano osiągnięcie 5,22 ESU. W dniu [...] czerwca 2012 r. skarżący złożył kolejną prośbę o zmianę założeń biznesplanu w zakresie produkcji zwierzęcej, polegającą na rezygnacji z chowu trzody chlewnej, a zwiększeniu hodowli koni do 30 szt. w roku 2013 i 40 szt. w roku 2014, tym samym, wyliczoną z produkcji zwierzęcej wielkość ekonomiczną gospodarstwa w roku docelowym planowano osiągnąć na poziomie 5,17 ESU.
Następnie, w dniu 21 października 2013 r. skarżący ponownie złożył w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR pismo z prośbą o zmianę do założeń biznesplanu, w zakresie wprowadzenia w gospodarstwie produkcji trzody chlewnej w roku 2014 i wybudowania, w związku z tym budynku inwentarskiego, bowiem - jak wskazał - nie jest możliwe, w roku 2014 prowadzenie powiększonej hodowli 40 szt. koni, jak pierwotnie zakładał. Organ wskazał, że wnioskodawca przedstawił paszporty koni w ilości 25 szt., natomiast ze złożonej, w dniu 2 stycznia 2014 r. tabeli 6 (Określenie bazowej planowanej wielkości ekonomicznej gospodarstwa) wynika, iż jest posiadaczem 8 koni.
Jednocześnie Prezes Agencji podkreślił, że z wyjaśnień zawartych w piśmie Polskiego Związku Hodowców Koni z dnia [...] grudnia 2013 r. wynika, iż w rejestrze koniowatych M. W. i jego żona A. W. figurują jako właściciele 4 koni, natomiast pozostałe konie znajdujące się w gospodarstwie, nie są jego własnością.
Organ zaznaczył, że w przypadku wnioskodawcy rok 2014 jest końcowym okresem realizacji biznesplanu w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", a zatem by spełnić warunki przyznanej pomocy powinien, m.in. osiągnąć nadwyżkę bezpośrednią z działalności rolniczej prowadzonej w gospodarstwie równej co najmniej 4 ESU i nie mniejszej od wartości tej nadwyżki w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy. Tymczasem, jak wynika z analizy dokumentów wnioskodawca nie może spełnić warunku osiągnięcia w roku docelowym wielkości ekonomicznej gospodarstwa na poziomie 4,97 ESU, bowiem do wyliczeń skarżący wziął pod uwagę hodowlę koni, których nie jest właścicielem.
Natomiast wielkość ekonomiczna gospodarstwa – przy uwzględnieniu ilość koni, której skarżący jest właścicielem i co do której zgodnie z zaświadczeniem Polskiego Związku Hodowli Koni prowadzi hodowlę (8 szt.) oraz deklarowanej ilości trzody chlewnej – w roku docelowym wyniesie 2,80 ESU, zatem planowana uzyskana wielkość ekonomiczna gospodarstwa w roku docelowym będzie mniejsza od wartości w roku bazowym (4,97 ESU).
W skardze na powyższą decyzję uzupełnionej pismem z [...] grudnia 2014 r. skarżący wniósł o jej uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania zarzucając naruszenie:
- - art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), dalej: - k.p.a. przez przyjęcie że działalność rolnicza skarżącego, polegająca na chowie i hodowli koni, ograniczona jest tylko do koni, które są jego własnością,
- - § 21 rozporządzenia poprzez nie wyrażenie zgody na zmianę biznesplanu pomimo spełnienia wszelkich przesłanek uprawniających beneficjenta do wystąpienia z wnioskiem o zmianę biznesplanu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w powyższym zakresie Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 określone zostały w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013.
Zgodnie z § 21 ust. 1 i 3 rozporządzenia, beneficjent może wystąpić do dyrektora oddziału regionalnego Agencji z wnioskiem o wyrażenie zgody na zmianę założeń biznesplanu, w tym wydłużenie okresu jego realizacji, jeżeli spełni warunki określone w § 2 ust. 1 pkt 3 lit. b i c, tj. jeżeli plan rozwoju gospodarstwa, o którym mowa w art. 13 rozporządzenia nr 1974/2006:
zapewnia osiągnięcie nadwyżki bezpośredniej z działalności rolniczej prowadzonej w gospodarstwie równej co najmniej 4 ESU (Europejska Jednostka Wielkości Ekonomicznej) i nie mniejszej niż wartość nadwyżki bezpośredniej w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy, przewiduje inwestycje na kwotę co najmniej 70 % pomocy, z zastrzeżeniem § 18 ust.
- 3. Wyrażenie zgody w w/w zakresie następuje w drodze decyzji.
Jednocześnie art. 13 ust. 1 rozporządzenia Komisji Nr 1974/2006 dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) stanowi, iż warunki otrzymania wsparcia na podjęcie działalności przez młodych rolników, o których mowa w art. 22 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, muszą być spełnione w chwili złożenia wniosku o wsparcie.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, beneficjent powinien realizować do dnia upływu 5 lat od dnia wypłaty pomocy założenia biznesplanu, w szczególności prowadzić gospodarstwo zgodnie z określoną strukturą produkcji rolnej, wydatkować, w okresie 3 lat od dnia wypłaty pomocy, co najmniej 70 % kwoty pomocy na inwestycje określone w biznesplanie, osiągnąć nadwyżkę bezpośrednią z działalności rolniczej prowadzonej w gospodarstwie równą co najmniej 4 ESU i nie mniejszą niż wartość nadwyżki bezpośredniej w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy.
Mając na uwadze prawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, iż skarżący nie spełni warunku osiągnięcia w roku docelowym wielkości ekonomicznej gospodarstwa na poziomie 4,97 ESU ponieważ, do wyliczeń wielkości ekonomicznej gospodarstwa w biznesplanie bierze pod uwagę konie, których nie jest właścicielem i które przebywają w jego gospodarstwie jedynie tymczasowo. Natomiast ich właścicielem i hodowcą pozostaje inny podmiot. Jak wynika z informacji udzielonej przez Polski Związek Hodowli Koni skarżący jest współwłaścicielem i hodowcą 8 koni. Powyższa liczba koni oraz deklarowana ilość trzody chlewnej pozwoli na osiągnięcie wielkości ekonomicznej gospodarstwa w roku docelowym na poziomie 2,80 ESU, co oznacza, że będzie ona mniejsza niż w roku bazowym, tj. 4,97 ESU.
W związku z powyższym należy zgodzić się z organem, że warunek osiągnięcia nadwyżki bezpośredniej z działalności rolniczej prowadzonej w gospodarstwie, równej co najmniej 4 ESU i nie mniejszej niż wartość nadwyżki bezpośredniej w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy (nie mniejsza niż w roku bazowym) nie zostanie spełniony.
Ponadto Prezes Agencji słusznie wskazał, że nie można przyjąć, iż wnioskodawca hoduje i pozyskuje pożytki z hodowli koni, których nie jest właścicielem. Skarżący wykonuje bowiem działalność usługową związaną i wspomagającą chów i hodowlę. Podkreślić należy, że wielkość ekonomiczną gospodarstwa ustala się w oparciu o strukturę prowadzonej produkcji roślinnej i zwierzęcej w gospodarstwie rolnym beneficjenta. Z zawartej w ustawie z dnia 29 czerwca 2007 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz.U. Nr 133, poz. 921) definicji hodowli zwierząt wynika, iż jest to zespół zabiegów zmierzających do poprawienia założeń dziedzicznych (genotypu) zwierząt gospodarskich, w zakres których wchodzi ocena wartości użytkowej i hodowlanej zwierząt gospodarskich, selekcja i dobór osobników do kojarzenia prowadzony w warunkach prawidłowego chowu. Tymczasem skarżący prowadzi działalność usługową związaną i wspomagającą chów i hodowlę koni, która - wbrew twierdzeniom skarżącego - nie jest jednoznaczna z realizacją ww. definicji.
Nie bez znaczenia jest również fakt, że prowadzona przez skarżącego działalność stanowi również podstawę prowadzenia działalności pozarolniczej przez żonę skarżącego. Z kolei efektem ekonomicznym tej działalności - jak wskazuje cel projektu w ramach "Różnicowanie w kierunku działalności pozarolniczej" - jest uzyskiwanie dochodu z działalności pozarolniczej (prowadzenie pensjonatu dla koni).
W związku z powyższym Sąd nie mógł zgodzić się z podnoszonym przez skarżącego zarzutem naruszenia art. 6 k.p.a. oraz § 21 ww. rozporządzenia. Jednocześnie Sąd uznał, że organy administracji obu instancji w sposób prawidłowy zebrały materiał dowodowy, należycie go oceniły, zaś wydane na jego podstawie decyzje odpowiadają prawu.
Z tych względów, w oparciu o art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę.