Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. o odmowie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.
W dniu 19 maja 2010 r. P.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję z dnia [...] kwietnia 2010 r. W treści skargi skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji wskazał, iż jej wykonanie może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. Wyjaśnił, iż w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji jego rodzina tj. jego partnerka życiowa, ich wspólne dziecko oraz dwójka dzieci partnerki z poprzedniego małżeństwa, zostanie pozbawiona jego wsparcia i skazana zostanie na pomoc obcych osób.
Postanowieniem z dnia 6 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając powyższy wniosek odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji uznając, iż zaskarżona decyzja nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. W ocenie Sądu I instancji brak przymiotu wykonalności uniemożliwiał wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji.
Na skutek wniesionego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 grudnia 2010 r. (sygn. akt OZ 1276/10) uchylił skarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2010 r. i przekazał wniosek do ponownego rozpoznania przez ten Sąd. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, iż wadliwe jest przyjęcie przez Sąd pierwszej instancji, że zaskarżona decyzja nie wywołuje żadnych skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 190 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Podstawową przesłanką wstrzymania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego.
Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu rozstrzygnięcia z dnia 22 grudnia 2010 r. (sygn. akt OZ 1276/10) stwierdził, iż decyzja ostateczna Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w przedmiotowej sprawie powoduje powstanie po stronie organu prawa do wydania decyzji deportacyjnej. Wydanie zaś takiej decyzji - w ocenie Sądu odwoławczego - niewątpliwie doprowadzi do powstania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając na uwadze wykładnię i zalecenia wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2010 r. ponownie rozpoznając wniosek Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja powoduje powstanie po stronie organu prawa do wydania decyzji deportacyjnej. Wyjazd cudzoziemca z terytorium RP przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny na skutek ewentualnego wydania decyzji deportacyjnej doprowadzi natomiast do powstania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, uzasadnione jest zatem zapewnienie prawa do pozostania skarżącego w Polsce aż do czasu zakończenia niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego.
Biorąc pod uwagę powyższe i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.