Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2007 r., znak [...] W, Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego odmówił A. R. umorzenia kwot nienależnie pobranego świadczenia w uzasadnieniu wskazując, iż w okresie od 1 września 1996 r. do 31 marca 2006 r. pobierała ona nienależnie emeryturę rolniczą pomimo otrzymywania świadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Wezwana do zwrotu świadczenia za okres od 1 kwietnia 2003 r. do 31 marca 2006 r. w kwocie 5.036,01 zł. strona pismem z dnia 17 stycznia 2007 r. wniosła o jego umorzenie powołując się na zły stan zdrowia i duże koszty leczenia. Po przeanalizowaniu zebranego materiału dowodowego organ I instancji wskazał, iż strona wraz z dwoma zamieszkującymi z nią synami posiada stały dochód w łącznej kwocie 1.724 zł netto nie licząc dochodu z gospodarstwa rolnego i dopłat bezpośrednich, co uzasadnia odmowę umorzenia.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r., znak [...], utrzymał w mocy swoją decyzję wydaną w I instancji powtarzając dotychczasową argumentację w przedmiocie możliwości finansowych strony. Prezes stwierdził nadto, iż spłata zadłużenia nie zagrozi egzystencji rodziny a także podniósł wagę uwzględnienia stanu funduszów Kasy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 maja 2007 r. strona nie godząc się z decyzją odmowną ponownie odwołała się do swej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej i finansowej podnosząc, iż wraz z synami dysponuje miesięcznie kwotą 1.700 zł., jednakże koszty leków dla niej i niepełnosprawnego syna są bardzo duże a drugi z synów nie może zajmować się gospodarstwem, ponieważ opiekuje się matką i bratem. Wskazała także na konieczność spłaty niezbędnych kosztów remontu domu.
W odpowiedzi na skargę Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem w granicach zakreślonych w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Stosując środki określone w wyżej wskazanych ustawach sądy dokonują oceny, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.
W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, organ administracji nie dopuścił się naruszenia prawa materialnego ani przepisów postępowania w sposób mający lub mogący mieć wpływ na wynik sprawy.
Podkreślenia wymaga, iż postępowanie przeprowadzone zostało z poszanowaniem zasady prawdy obiektywnej sformułowanej w art. 7 kpa. Materiał dowodowy zebrany i rozpatrzony został, zgodnie z art. 77 § 1 kpa, w sposób wyczerpujący a strona miała możliwość brania udziału w postępowaniu i powiadomiona prawidłowo, w trybie art. 10 § 1 kpa, mogła wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i materiałów oraz swych żądań.
Organ szczegółowo zebrał, opisał i przeanalizował zebrany w sprawie materiał czemu dał wyraz w uzasadnieniach decyzji zarówno I jak i II instancji, spełniających wymogi art. 107 § 3 kpa. Pozwala to Sądowi na merytoryczną ocenę rozstrzygnięcia i stwierdzenie, iż w rozpoznawanej sprawie Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego dokonał oceny całokształtu materiału dowodowego w granicach swobodnego uznania administracyjnego, zgodnie z art. 80 kpa.
W powyższej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi oddalił ją w oparciu o art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.