Uzasadnienie
Wyrokiem z 5 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z... sierpnia 2009 r. nr....
Na urzędowym formularzu PPF z dnia... maja 2010 r. skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku oraz oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż w dniu... września 2009 r. został zaliczony do grona osób niepełnosprawnych. Skarżący nie posiada żadnych nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani oszczędności pieniężnych. Na U. zamieszkuje jego rodzina tj. rodzice i córka. Ojciec posiada dom na U. oraz...ha ziemi. Skarżący nie uzyskuje żadnych dochodów, nie pracuje z uwagi na zły stan zdrowia i utrzymuje się wyłącznie dzięki pomocy rodziny z U. oraz znajomych z Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący wskazał, iż jego wydatki na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych wynoszą... zł (czynsz, media, leki, wyżywienie). Ojciec skarżącego uzyskuje dochody z wynajmu ziemi w wysokości... zł (poza okresem zimowym) i... zł renty, matka jest gospodynią domową bez renty/emerytury i jest osobą niepełnosprawną, córka natomiast jest studentką państwowych studiów medycznych.
Do wniosku skarżący załączył orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, dokument medyczny (opis badania z 03.2009 r.), zaświadczenie z banku, iż stan konta wynosi O zł i oświadczył, iż nie dysponuje jakimikolwiek środkami finansowymi oraz oszczędnościami na kontach bankowych.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, iż wniosek skarżącego nie jest zasadny w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem skarżący został już zwolniony od ich ponoszenia mocą postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 grudnia 2009 r., które nie zostało uchylone ani zmienione. W tej sytuacji, skarżący nie ma obowiązku uiszczania dalszych kosztów sądowych, a zatem jego wniosek w tym zakresie, jest bezprzedmiotowy.
Odnosząc się natomiast do wniosku o ustanowienie pomocy prawnej z urzędu zauważyć należy, iż zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że omawiana instytucja, powinna być stosowana w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną.
Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia, bądź środki te są bardzo ograniczone. W innej sytuacji strona powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli posiada jakiekolwiek środki majątkowe.
Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe.
Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniem wynikającym z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika oraz wobec faktu, iż skarga kasacyjna musi być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 ustawy p.p.s.a), należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
W związku z powyższym na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.