Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "ARiMR", "Agencja" lub "organ") z dnia... marca 2016 nr... o odmowie przyznania J.K. (dalej: Skarżąca) pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.
Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.
W dniu... grudnia 2015 r. do ARiMR wpłynął wniosek Skarżącej - prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "..." w G. - o przyznanie pomocy na realizację operacji polegającej na rozwijaniu działalności gospodarczej w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych objętych załącznikiem I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w tym produktów będących wynikiem tego przetwarzania, w zakresie: (-) co najmniej jednego z rodzajów działalności wymienionych w wykazie określonym w załączniku nr 1 do ww. rozporządzenia MRiRW z dnia 5 października 2015 r. lub (-) przetwórstwa roślin na produkty, które są wykorzystywane na cele energetyczne. Operacja miała dotyczyć działalności objętej kodem [...] - Sprzedaż hurtowa zboża, nieprzetworzonego tytoniu, nasion i pasz dla zwierząt. Jako cel operacji wpisano: rozbudowa bazy do handlu hurtowego zbożem.
W wyniku weryfikacji wniosku i załączonych do niego dokumentów organ przyznał Skarżącej 2,76 pkt, w tym:
- • 0,76 pkt w ramach kryterium wyboru operacji dotyczącego wskaźnika poziomu bezrobocia w powiecie, gdzie realizowana jest operacja,
- • 2 pkt za kryterium dotyczące rodzajów działalności gospodarczej, o których mowa w załączniku nr 2 do rozporządzenia MRiRW z dnia 5 października 2015 r.
Powołanym na wstępie rozstrzygnięciem z... marca 2016 r. ARiMR odmówiła Skarżącej przyznania pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonej w § 15 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 października 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2015 r., poz. 1581); dalej: "rozporządzenie MRiRW". Według tego przepisu, Agencja nie przyznaje pomocy, jeżeli przyznano mniej niż 6,5 punktu - w przypadku operacji, o których mowa w § 3 pkt 1 lit. a.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia ARiMR wskazała, że zgodnie z § 15 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW kolejność przysługiwania pomocy jest ustalana na podstawie danych zawartych we wniosku o przyznanie pomocy oraz dokumentach, o których mowa w § 11 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz pkt 19-22, złożonych wraz z tym wnioskiem. Jeśli dane zawarte we wniosku o przyznanie pomocy i dokumentach dołączonych do tego wniosku są rozbieżne, to zgodnie z § 15 ust. 8, punkty przyznaje się na podstawie danych zawartych w tych dokumentach.
Organ wyjaśnił, iż kryteria wyboru operacji wraz z ilością punktów określa § 14 ust. 2 rozporządzenia MRiRW. Weryfikacja kryteriów wyboru zakończyła się przyznaniem Skarżącej 2,76 pkt, a więc poniżej minimalnej liczby punktów określonej w § 15 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia MRiRW (tj. 6,5 pkt).
Jednocześnie ARiMR podniosła, że stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia MRiRW, jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy po zakończeniu operacji w każdym roku będzie nabywał produkty do produkcji na podstawie co najmniej 3-letnich umów, zawartych bezpośrednio z producentami rolnymi, na poziomie przekraczającym 75% całkowitej ilości nabywanych produktów rolnych, przyznaje się 5 punktów. Z dostarczonej dokumentacji aplikacyjnej wynika, iż operacja, o wsparcie której ubiega się Skarżąca, dotyczy wyłącznie sprzedaży hurtowej w ramach kodu [...].
Mając na uwadze, że przedmiotowe kryterium nie dotyczy Skarżącej, organ nie przyznał jej 5 pkt, pomimo dostarczenia przez Skarżącą stosownego oświadczenia. Również organ nie przyznał Skarżącej 5 pkt w zakresie planowanego przez nią poniesienia kosztów związanych z wprowadzeniem w ramach planowanej do realizacji operacji nowych produktów, procesów, w tym technologii. Wpisana w polu 23.13.1 kwota w wysokości 65.000,00 zł nie stanowi największego odsetka kosztów kwalifikowanych. Ponadto informacje wynikające ze złożonych dokumentów nie dają podstaw do przyznania punktacji w zakresie pozostałych kryteriów.
Pismem z... marca 2016 r. Skarżąca wezwała ARiMR do usunięcia naruszenia prawa. Po analizie ww. wezwania, ARiMR w piśmie z... sierpnia 2016 r. stwierdziła, że nie doszło do naruszenia prawa.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu w Warszawie na rozstrzygnięcie z dnia... marca 2016 r. Skarżąca wniosła o przywrócenie jej wniosku do dalszej oceny, nie zgadzając się z przyznaną liczbą punktów oraz wyjaśnieniami organu dotyczącymi tej oceny.
Skarżąca zakwestionowała dokonaną przez organ interpretację kryterium określonego w § 14 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia MRiRW. W jej ocenie, zbyt daleko idące jest wykluczenie podmiotu działającego w branży przetwórczej w obrębie kodu PKD dopuszczonego do wsparcia i obejmującego handel hurtowy. Ponadto taka interpretacja nie jest zgodna z ideą i założeniami programu integracji rolników z przetwórcami poprzez obowiązek realizacji dostaw w ramach umów długoterminowych.
W tym kontekście Skarżąca powołała się na zapisy Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 dotyczące celu szczegółowego 3A, jakim jest poprawa konkurencyjności producentów rolnych poprzez lepsze ich zintegrowanie z łańcuchem rolno - spożywczym poprzez systemy jakości, dodanie wartości do produktów rolnych, promocję na lokalnych rynkach i krótkie cykle dostaw oraz organizacje międzybranżowe. W szczególności wskazała na zapis, zgodnie z którym program ten będzie realizowany między innymi poprzez poddziałanie "Pomoc na inwestycje w przetwórstwo/marketing i rozwój produktów rolnych (Przetwórstwo i marketing produktów rolnych)", które adresowane jest do mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw działających w sektorze przetwórstwa lub handlu hurtowego produktami rolnymi oraz rolników rozpoczynających działalność ww. zakresie. W ww. poddziałaniu wspierane jest wyłącznie przetwarzanie produktów objętych załącznikiem I do TFUE.
Ma to związek z tym, że branże, których dotyczy załącznik I do TFUE, mają największy wpływ na dochodowość polskiego rolnictwa i jego zintegrowanie w łańcuchu żywnościowym poprzez obowiązek realizacji przez zakłady przetwórcze długoterminowych umów na dostawę produktów rolnych.
Ponadto Skarżąca powołała się na uzasadnienie projektu rozporządzenia MRiRW, w którym m.in. stwierdzono, że zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 pomoc polega na dofinansowaniu 50% kosztów kwalifikowanych projektu. Wsparcie ma się przyczyniać do poprawy pozycji konkurencyjnej na rynkach globalnych przedsiębiorstw już istniejących, a także pomóc w rozwoju nowym przedsiębiorstwom, dopiero rozpoczynającym działalność w sektorze spożywczym. Pomoc udzielona w ramach działania wpływać będzie również sytuację producentów rolnych, którzy ze względu na powiązania konkurencyjne z zakładami przetwórczymi lub podmiotami prowadzącymi handel hurtowy uzyskają stabilizację zbytu produktów rolnych.
W konsekwencji niezrozumiałe jest dla Skarżącej stanowisko organu, w myśl którego omawiane kryterium nie dotyczy jej jako prowadzącej działalność objętą kodem [...] (handel hurtowy zbożami), ponieważ operacja, o której wsparcie Skarżąca się ubiega, odnosi się wyłącznie do sprzedaży hurtowej. Tymczasem Skarżąca jako załącznik nr 5 do wniosku o przyznanie pomocy złożyła "Oświadczenie umowy z producentami", w którym zobowiązała się do nabywania surowców w ramach umów zawartych z producentami rolnymi na poziomie co najmniej 75% nabywanych produktów rolnych. Tym samym podjęła zobowiązanie w ramach kryterium punktowego.
W dalszej kolejności Skarżąca wniosła o przyznanie jej 5 punktów w zakresie wprowadzania rozwiązań innowacyjnych. Podkreśliła, iż w formularzu wniosku w części 10.2 "Cele przekrojowe" wskazała planowane do osiągnięcia wartości wskaźników, w tym innowacyjność procesową, innowacyjność technologii. Założenia te zostały rozwinięte w biznesplanie w części V "Określenie planowanej Operacji", pkt 2 "Innowacyjność rozwiązań technicznych i technologicznych planowanych do wdrożenia w ramach realizacji operacji". Koszty wdrożenia innowacyjnych rozwiązań dotyczą rozbudowy i przystosowania zakładu do skupu i sprzedaży zbóż w miejscu działalności, zakupu wagi samochodowej i stanowią największy odsetek kosztów kwalifikowanych. Zatem zdaniem Skarżącej, w biznesplanie, stanowiącym załącznik do dokumentacji złożonej wraz z wnioskiem, znajdują się informacje umożliwiające przyznanie punktów w ramach przedmiotowego kryterium.
Skarżąca podniosła również, iż w punkcie 23.13.1 omyłkowo ujęto wartość nieadekwatną do przedstawionego opisu, co daje podstawy do zastosowania § 13 ust. 1 rozporządzenia MRiRW. W myśl tego przepisu, jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie spełnia innych niż określone w par. 12 ust 1 i 3 wymagań lub został wypełniony nieprawidłowo, Agencja wzywa podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba, że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy.
W ocenie Skarżącej, nieprzyznanie punktów z zakresie kryterium innowacyjności stoi w sprzeczności z zapisami § 15 ust 8 rozporządzenia, (stanowiącego, że jeżeli dane zawarte we wniosku o przyznanie pomocy i dokumentach dołączonych do tego wniosku są rozbieżne, punkty przyznaje się na podstawie danych zawartych w tych dokumentach), ponieważ zapisy biznesplanu, pomimo, iż są rozbieżne z zapisami wniosku, dają podstawę do przyznania punktów.
Dodatkowo wątpliwości Skarżącej budzi procedowanie organu z pominięciem wezwania do uzupełnienia braków.
W odpowiedzi na skargę ARiMR wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko o odmowie przyznania pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, przy czym nie wszystkie podniesione w niej argumenty są uzasadnione.
Szczegółowe zasady dotyczące przyznawania pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 określa rozporządzenie MRiRW, wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 349 ze zm).
Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia MRiRW, pomoc przyznaje się osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, jeżeli działa jako przedsiębiorca prowadzący mikro, małe lub średnie przedsiębiorstwo, w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 651/2014".
Zgodnie z § 3 pkt 1 lit. a) w związku z § 2 ust. 1 lit. b) rozporządzenia MRiRW pomoc przyznaje się na operację polegającą na rozwijaniu działalności gospodarczej w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych objętych załącznikiem I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w tym produktów będących wynikiem tego przetwarzania, w zakresie:
- – co najmniej jednego z rodzajów działalności wymienionych w wykazie określonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia lub
- – przetwórstwa roślin na produkty, które są wykorzystywane na cele energetyczne.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Skarżąca złożyła w urzędzie pocztowym wniosek o przyznanie pomocy w ramach poddziałania 4.2. "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój" wraz z załącznikami. Oświadczyła, że jest przedsiębiorcą prowadzącym mikro przedsiębiorstwo w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia nr 651/2014. Wskazała również, iż operacja, o wsparcie której się ubiega, dotyczy sprzedaży hurtowej zboża nieprzetworzonego, tytoniu, nasion i pasz dla zwierząt, tj. działalności objętej kodem [...]. Jako cel operacji Skarżąca podała rozbudowę bazy do handlu hurtowego zbożem.
W myśl § 14 ust. 1 rozporządzenia MRiRW pomoc przysługuje według kolejności ustalonej przez Agencję przy zastosowaniu kryteriów wyboru operacji. Natomiast § 14 ust. 2 rozporządzenia MRiRW wskazuje, że w przypadku naboru ogłoszonego dla operacji, o których mowa w § 3 pkt 1 lit. a), o kolejności przysługiwania pomocy decyduje suma uzyskanych punktów przyznanych na podstawie wymienionych w tym przepisie kryteriów.
Sąd podziela zarzut Skarżącej sformułowany odnośnie dokonanej przez organ interpretacji kryterium zawartego w punkcie 3 § 14 ust. 2 rozporządzenia MRiRW. W dacie wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia powyższe kryterium brzmiało następująco: "jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy po zakończeniu operacji w każdym roku będzie nabywał produkty do produkcji na podstawie co najmniej 3-letnich umów, zawartych bezpośrednio z producentami rolnymi, na poziomie przekraczającym 75% całkowitej ilości nabywanych produktów rolnych, przyznaje się 5 punktów". Treść punktu 3 § 14 ust. 2 rozporządzenia MRiRW została zmieniona z dniem 9 sierpnia 2016 r. przez § 1 pkt 7 lit. a tiret pierwsze rozporządzenia z dnia 28 lipca 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2016 r., poz. 1191) poprzez nadanie mu następującego brzmienia: "jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy po zakończeniu operacji, w każdym roku, będzie nabywał produkty do produkcji lub sprzedaży hurtowej, na podstawie co najmniej 3-letnich umów zawartych bezpośrednio z producentami rolnymi, na poziomie przekraczającym 75% całkowitej ilości nabywanych produktów rolnych, przyznaje się 5 punktów".
Jak podano w uzasadnieniu projektu rozporządzenia zmieniającego, w celu równego traktowania wszystkich beneficjentów poddziałania "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój" wprowadza się przepis uzupełniający kryterium wyboru dotyczące nabywania produktów rolnych również dla podmiotów prowadzących sprzedaż hurtową. Analogiczne rozwiązanie zostało zastosowane do kryterium wyboru dotyczącego realizacji operacji zakładających inwestycje związane z ochroną środowiska lub przeciwdziałaniem zmianom klimatu. W załączniku do projektowanego rozporządzenia dodano zapisy, iż inwestycje te mogą dotyczyć również sprzedaży hurtowej (uzasadnienie projektu dostępne na stronie internetowej Rządowego Centrum Legislacji[...] [...]).
Zatem u podstaw zmiany przepisu § 14 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia MRiRW legła konieczność usunięcia dyskryminacji podmiotów prowadzących – tak jak Skarżąca – sprzedaż hurtową produktów rolnych poprzez wyraźne uwzględnienie ich w tym kryterium, zapewniając im traktowanie na równi z innymi beneficjentami ww. poddziałania.
Do wniosku o przyznanie pomocy Skarżąca załączyła oświadczenie, w którym zobowiązała się, że po zakończeniu realizacji operacji będzie zaopatrywać się w surowce do produkcji na podstawie co najmniej 3-letnich umów, zawartych bezpośrednio z producentami rolnymi, na poziomie przekraczającym 75% całkowitej ilości nabywanych produktów rolnych. Natomiast w pkt 20.5 sekcji III wniosku wskazała, iż planowany po zakończeniu realizacji operacji zakup produktów rolnych w ramach umów obejmujących co najmniej 3 lata od wskazanych dostawców (producentów rolnych, grup lub organizacji producentów, związków grup lub zrzeszeń organizacji producentów, podmiotów wstępnie przetwarzających produkty rolne) będzie wynosił 50%.
Podkreślić należy, że od dnia 1 stycznia 2014 r. obowiązuje rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (dalej: "rozporządzenie nr 1305/2013"), które – zgodnie z hierarchią źródeł prawa – wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich (art. 90 rozporządzenia nr 1305/2013). Preambuła rozporządzenia nr 1305/2013 w punkcie (1) wskazuje, że określa ono cele oraz kierunki wspólnej polityki rolnej (WPR) po 2013 r. Natomiast według punktu (38) preambuły rozporządzenia nr 1305/2013, w celu zapewnienia, aby zasoby finansowe na rozwój obszarów wiejskich były wykorzystywane w najlepszy możliwy sposób oraz aby kierować środki w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z priorytetami unijnymi w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, a także aby zagwarantować równe traktowanie wnioskodawców, państwa członkowskie powinny ustanowić kryteria wyboru na potrzeby selekcji projektów.
Wyjątek od tej zasady należy czynić jedynie w przypadku płatności w ramach działań rolno-środowiskowo-klimatycznych, dotyczących rolnictwa ekologicznego, Natury 2000 i ramowej dyrektywy wodnej", obszarów z naturalnymi ograniczeniami lub innymi szczególnymi ograniczeniami, dobrostanu zwierząt, usług leśno-środowiskowych i dotyczących klimatu oraz działań związanych z zarządzaniem ryzykiem. Przy stosowaniu kryteriów wyboru należy uwzględnić wielkość operacji zgodnie z zasadą proporcjonalności.
Z kolei artykuł 49 rozporządzenia nr 1305/2013, zatytułowany "Wybór operacji" w ust. 1 stanowi, iż bez uszczerbku dla art. 34 ust. 3 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, po konsultacji z komitetem monitorującym instytucja zarządzająca programem rozwoju obszarów wiejskich określa kryteria wyboru operacji. Celem kryteriów wyboru jest zapewnienie równego traktowania wnioskodawców, lepszego wykorzystania zasobów finansowych i ukierunkowanie środków finansowych zgodnie z priorytetami unijnymi w zakresie rozwoju obszarów wiejskich. Przy określaniu i stosowaniu kryteriów wyboru uwzględnia się zasadę proporcjonalności w odniesieniu do wielkości operacji.
W konsekwencji Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie nie zgodził się z odmową przyznała Skarżącej przez organ punktów za kryterium nabywania produktów rolnych jako niedotyczące Skarżącej ze względu na brak przetwórczego charakteru planowanej przez nią inwestycji. W ocenie Sądu, ARiMR wobec Skarżącej zinterpretowały § 14 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia MRiRW zbyt formalnie, bez uwzględnienia celu kryteriów wyboru jakim jest zapewnienie równego traktowania wnioskodawców, zawartego w art. 49 ust. 1 rozporządzenia nr 1305/2013, które powinno być stosowane bezpośrednio. O wadliwości takiej interpretacji świadczy dodatkowo (obowiązująca od 9 sierpnia 2016 r.) zmiana rozporządzenia MRiRW polegająca na doprecyzowaniu zapisu § 14 ust. 2 pkt 3 poprzez dopisanie do kręgu beneficjentów podmiotów prowadzących sprzedaż hurtową. Z treści uzasadnienia projektu wynika, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zmienił (uzupełnił) powyższy zapis, ponieważ dostrzegł naruszenie zasady równości podmiotów w zakresie oceny wniosków o przyznanie pomocy.
Natomiast Sąd nie podziela zarzutu Skarżącej w kwestii braku punktów za kryterium, o którym mowa w § 14 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia MRiRW. Przyznanie 5 punktów w ramach tego kryterium może nastąpić, jeżeli w ramach planowanej do realizacji operacji koszty w zakresie wprowadzenia nowych produktów, procesów, w tym technologii (innowacyjność) będą stanowiły największy odsetek kosztów kwalifikowalnych. Zarówno we wniosku o przyznanie pomocy (punkt 23.13.1), jak i w załączonym do niego biznesplanie (punkt 2 sekcji V) Skarżąca wyraźnie wskazała, że koszt wprowadzenia innowacyjnego rozwiązania (polegającego na zakupie wagi samochodowej z posadowieniem pozwalającej na prowadzenie dokładnej gospodarki magazynowej) wynosi 65.000,00 zł. Niezrozumiałe jest zatem twierdzenie Skarżącej, iż w punkcie 23.13.1 wniosku omyłkowo ujęto wartość nieadekwatną do przedstawionego opisu, co daje podstawy do zastosowania § 13 ust. 1 rozporządzenia MRiRW.
Należy zgodzić się z organem, iż po pierwsze kwota kosztów wdrożenia rozwiązań innowacyjnych nie nasuwała żadnych wątpliwości, a po wtóre nawet gdyby zachodziły rozbieżności pomiędzy formularzem wniosku a biznesplanem w zakresie dotyczącym kosztów wprowadzania innowacyjności, to na etapie ustalania kolejności przysługiwania pomocy ARiMR nie ma możliwości wzywania wnioskodawcy do uzupełnienia braków wniosku. Przepis § 13 ust. 1 rozporządzenia MRiRW dotyczy etapu oceny kompletności dokumentacji aplikacyjnej. Również Instrukcja wypełniania wniosku o przyznanie pomocy w ramach Poddziałania 4.2 "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój" w ramach PROW na lata 2014-2020 dla wersji wniosku... zawiera informację, iż: "Na etapie ustalania kolejności przysługiwania pomocy Agencja nie wzywa Wnioskodawców do uzupełnienia wniosku". Skarżąca powinna mieć tego świadomość skoro w pkt 2 sekcji VII wniosku oświadczyła, że znane są jej zasady ubiegania się o przyznanie pomocy określone w przepisach rozporządzenia MRiRW oraz wymagania uszczegółowione w "Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy", w tym zasady refundacji kosztów kwalifikowalnych określonych we wniosku, poniesionych w związku z realizacją operacji oraz zasady udzielania zaliczek. W związku z powyższym nieuprawniony jest zarzut skargi dotyczący braku wezwania do uzupełnienia wniosku o przyznanie pomocy.
Wskazany przez Skarżącą koszt wykonania zadań z zakresu innowacyjności (65.000,00 zł) – w kontekście wnioskowanej kwoty pomocy podanej w pkt 29 sekcji IV i pkt 1a sekcji VII wniosku (421.016,50 zł) – z pewnością nie stanowi największego odsetka kosztów kwalifikowalnych oszacowanych na kwotę 842.033,00 zł. Zatem brak jest podstaw do zakwestionowania oceny prawnej Agencji w zakresie kryterium wskazanego w § 14 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia MRiRW. Organ słusznie wskazał, iż ww. kryterium nie zostało przez Skarżącą spełnione.
Reasumując Sąd dopatrzył się naruszenia przez organ zasady równości wnioskodawców przy ocenie spełniania przez Skarżącą określonego w § 14 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia MRiRW kryterium nabywania produktów. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Agencja dokona oceny kryteriów wyboru z uwzględnieniem tej zasady zawartej w art. 49 ust. 1 rozporządzenia na 1305/2013.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie.