Uzasadnienie
A. L., dalej: "skarżący" wniósł w dniu [...] czerwca 2011 r. do Sądu, za pośrednictwem Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2011 r. wydaną w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium R.P. wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności dla udzielenia zgody na pobyt tolerowany. Zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 12 kwietnia 2011 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców przesłał skargę do organu właściwego tj. Rady do Spraw Uchodźców w dniu 7 lipca 2011 r. W skardze skarżący wniósł o przywrócenie terminu do jej złożenia. Postanowieniem z 16 lutego 2012 r. Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Odpis postanowienia Sądu doręczono w trybie zastępczym. Skarżący nie wniósł zażalenia od doręczonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270) – powołanej jako p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zaskarżoną decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2011 r. doręczono skutecznie stronie skarżącej w dniu 12 kwietnia 2011r. (zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji k- 40 akt administracyjnych). Wskazany w ustawie termin na wniesienie skargi upłynął więc w dniu 12 maja 2011 r. (czwartek).
Skarżący wniósł skargę w dniu 30 czerwca 2011 r., za pośrednictwem Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, który przekazał skargę do organu właściwego tj. Rady do Spraw Uchodźców w dniu 7 lipca 2011 r., a więc po upływie ustawowego terminu. Nawet przyjęcie, że skarga została wniesiona w dniu 30 czerwca 2011 r., nie zmienia ustalenia, że skarżący uchybił terminowi do jej wniesienia.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Dlatego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2, art. 58 § 3 oraz art. 53 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.