Uzasadnienie
Postanowieniem z 5 sierpnia 2014 r. zwolniono Skarżącego – D. Z. - od kosztów sądowych oraz ustanowiono na jego rzecz adwokata, którym wyznaczona został W. S. Podczas rozprawy pełnomocnik zwrócił się z wnioskiem o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej Skarżącemu z urzędu. Jednocześnie oświadczył, że wynagrodzenie to nie zostało zapłacone ani w całości, ani też w części.
Wyrokiem z dnia 13 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 1712/14 pełnomocnikowi przyznano wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną Skarżącemu z urzędu w postępowaniu przed Sądem I instancji.
W dniu 3 kwietnia 2015 r. do tut. Sądu wpłynęła opinia przygotowana przez wyznaczonego pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu i oświadczeniem, że udzielona pomoc prawna nie została opłacona.
Rozpoznając wniosek należało zwarzyć co następuje:
Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 2013, poz. 461).
Zgodnie z § 19 ww. rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stawka minimalna w niniejszej sprawie została ustalona na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a, bowiem przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, tj. ustalona przez organ kwota nienależnie pobranych płatności w wysokości 50.000 zł. Zgodnie z § 6 pkt 5 rozporządzenia stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 do 50.000 zł wynosi – 2400 zł.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie adw. W. S. reprezentował Skarżącego w postępowaniu przed sądem I instancji i postanowieniem z 1 kwietnia 2015 r. przyznano pełnomocnikowi ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 2400 zł powiększoną o podatek VAT.
Po ogłoszeniu wyroku oddalającego skargę oraz zapoznaniu się z uzasadnieniem wyroku pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i z tego tytułu, na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia przysługuje mu wynagrodzenie w kwocie 50% stawki minimalnej, zatem 1200 zł.
Zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, kwota wynagrodzenia podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług
Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty nie zostały pokryte przez Skarżącego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.