Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] lipca 2017 r. nr [...] Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji (dalej: "organ", "KRRiT") odmówiła M. K. (dalej: "Skarżący", "Strona") rozłożenia na raty zaległości w płatności opłat abonamentowych za okres od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2015 r. w wysokości 1141,20 zł oraz umorzenia odsetek w wysokości 409,47 zł.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:
Pismem z 12 stycznia 2017 r. Skarżący zwrócił się do KRRiT z prośbą o rozłożenie na raty zaległości w płatności opłat abonamentowych oraz o umorzenie odsetek od tych zaległości.
Pismem z 28 kwietnia 2017 r. Skarżący został wezwany do przedstawienia materiału dowodowego tj. decyzji organu emerytalno-rentowego o wysokości pobieranej renty lub emerytury lub kserokopii zeznania podatkowego PIT za ostatni rok; zaświadczenia o dochodach lub bezrobociu osób prowadzących z wnioskodawcą wspólne gospodarstwo domowe; zaświadczenia o ilości osób w gospodarstwie domowym; innych dokumentów potwierdzających występowanie szczególnych względów społecznych lub przypadków losowych; ewentualnie zaświadczenia z ośrodka pomocy społecznej o korzystaniu z pomocy finansowej lub rzeczowej wskazującego na spełnienie przesłanek występujących w art. 10 ust. 1 ustawy z 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1204).
Skarżący nie odpowiedział na powyższe wezwanie.
Decyzją z [...] lipca 2017 r. organ odmówił udzielenia Skarżącemu wnioskowanej ulgi w spłacie zaległości i odsetek umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych wraz z odsetkami za zwłokę w ich uiszczaniu, gdyż w rozpoznawanym przypadku – wobec braku inicjatywy dowodowej Skarżącego – nie wykazano przesłanek do umorzenia, o których mowa w art. 10 ustawy o opłatach abonamentowych.
M. K. wniósł skargę na ww. decyzję zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego "polegające na arbitralnym rozstrzygnięciu bez uwzględnienia okoliczności faktycznych stanowiących treść wnoszonych wniosków w przedmiotowej sprawie oraz zasady sprawiedliwości społecznej związanej z posiadaniem niezdolności do pracy ze względu na orzeczone inwalidztwo uniemożliwiające Skarżącemu podjęcie zatrudnienia". Do skargi dołączono kserokopię orzeczenia o zaliczeniu Skarżącego do drugiej grupy inwalidzkiej.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r. poz. 1369, ze zm., dalej: p.p.s.a.) a także gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Rozpoznając skargę w świetle powyższych kryteriów uznać należało, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.
Przechodząc do merytorycznego rozpoznania sprawy przede wszystkim wskazać trzeba, że przedmiotem postępowania jest decyzja w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległych opłat abonamentowych rtv oraz odmowy umorzenia odsetek od tych zaległości. Sąd zatem będzie badał sprawę tylko w zakresie możliwości zastosowania wnioskowanych przez Skarżącego ulg, pod kątem spełniania przez Stronę wymogów wynikających z art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych.
W związku z powyższym należy wskazać, że w toku postępowania administracyjnego Skarżący nie złożył żadnych dokumentów, z których wynikałaby jego szczególna sytuacja życiowa, zły stan finansów lub zdrowia, który przemawiałby za umorzeniem wspomnianych należności.
Zasadnie zatem w ocenie Sądu, KRRiT nie uznała jego wniosku za zasługujący na uwzględnienie zwłaszcza, że zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych w wyjątkowych sytuacjach, jeżeli przemawiają za tym szczególne względy społeczne lub przypadki losowe, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji może umorzyć lub rozłożyć na raty zaległości w płatności opłat abonamentowych, odsetki za zwłokę w ich uiszczaniu, opłatę, o której mowa w art. 5 ust. 3, oraz odsetki za zwłokę w jej uiszczeniu. Zapis "może" dowodzi tego, że umorzenie należności nawet w przypadku zaistnienia okoliczności, które przemawiałyby za umorzeniem zaległości pozostawione jest swobodnemu uznaniu i ocenie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, która każdorazowo bada indywidualne okoliczności obrazujące sytuację wnioskodawcy. Co więcej okoliczności wskazane w powyższym przepisie musi wskazać i uprawdopodobnić wnioskodawca.
W niniejszej sprawie Skarżący w żaden sposób nie wykazał stanu swojego majątku i ponoszonych wydatków, które to informacje mogłyby mieć wpływ na rozważenie możliwości umorzenia tych należności.
Zatem w ocenie Sądu brak możliwości oceny sytuacji majątkowej uzasadniał negatywne dla Skarżącego rozstrzygnięcie w przedmiocie umorzenia należności.
Trzeba nadto pamiętać, że organ przed wydaniem decyzji wzywał Stronę pismem z 28 kwietnia 2017 r. do wykazania okoliczności, o których mowa w art. 10 ustawy o opłatach abonamentowych, jednakże Strona na wezwanie to nie zareagowała.
To Strona, znając swoją sytuację materialną, winna nadesłać rzetelne informacje i potwierdzić je określonymi dowodami. Rolą natomiast organu było wezwanie wnioskodawcy do przedstawienia swojej wyjątkowej sytuacji i dokonanie oceny tej sytuacji w kontekście art. 10 ustawy o opłatach abonamentowych. Z tych obowiązków organ w całości wywiązał się. Decyzja została również podjęta w oparciu o obowiązujące przepisy, z poszanowaniem wskazanych w treści skargi przepisów postępowania.
Sąd zwraca jednocześnie uwagę, iż wniosek o umorzenie należności może być ponawiany i każdorazowo podlegać będzie ocenie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. W szczególności w przypadku zmiany stanu faktycznego lub uzyskania nowych dowodów Skarżący może ponownie wystąpić do organu z wnioskiem o umorzenie należności i wówczas ponownie sprawa rozłożenia na raty i umorzenia będzie rozstrzygana przez organ. Wydanie bowiem decyzji w przedmiocie umorzenia należności nie korzysta z tzw. powagi rzeczy osądzonej. Strona może więc okoliczności dotyczące swojego stanu zdrowia oraz uzyskiwanych dochodów podnosić ponownie, stosownie je dokumentując.
Dodać również należy, że podnoszona przez Skarżącego okoliczność zaliczenia go do drugiej grupy inwalidzkiej faktycznie może stanowić przesłankę, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. ustawy, zwalniającą z obowiązku uiszczania opłat abonamentowych. Do uzyskania takiego zwolnienia konieczna jest jednak inicjatywa zainteresowanego. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 3 ustawy o opłatach abonamentowych zwolnienia określone w ust. 1 pkt 1 i 3–8 przysługują od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529) oświadczenie o spełnianiu warunków do korzystania z tych zwolnień i przedstawiono dokumenty potwierdzające uprawnienie do tych zwolnień. Z akt sprawy nie wynika, że Skarżący złożył takie oświadczenie, które miałoby zastosowanie do opłat abonamentowych, których dotyczy niniejsze postępowanie.
Reasumując zatem, zdaniem Sądu orzekającego w sprawie, rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji jest prawidłowe, bowiem na gruncie stanu faktycznego sprawy oraz prawidłowo zastosowanych przepisów prawa zaistniały w określonym zakresie okoliczności uzasadniające odmowę umorzenia zaległości z tytułu opłat abonamentowych.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadach przepisów art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną.