Uzasadnienie
W nadanym w dniu 2 listopada 2016 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym na urzędowym formularzu PPPr) strona skarżąca – S. Sp. z o.o. z siedzibą w S. zażądała zwolnienia od kosztów sądowych.
W oświadczeniu o majątku i dochodach spółka podała, że posiada kapitał zakładowy w wysokości 5.000 zł, środki trwałe o wartości 11.386,80 zł, a w ostatnim roku obrotowym osiągnęła zysk z prowadzonej działalności w kwocie 737.916,00 zł. Oświadczyła, iż nie posiada środków pieniężnych w kasie i na rachunkach bankowych, nie posiada również ruchomości i nieruchomości, które mogłaby w krótkim czasie spieniężyć by opłacić wpis sądowy w przedmiotowej sprawie oraz w innych sprawach prowadzonych przed tut. sądem. Podniosła, że toczące się postępowania administracyjne uniemożliwiają jej jakąkolwiek działalność. Poinformowała również, iż w dniu 30 sierpnia 2016 r. złożyła wniosek o ogłoszenie upadłości. Postanowieniem z 16 września 2016 r,. sygn. akt [...], Sąd Rejonowy [...] w L. z siedzibą w Ś., IX Wydział Gospodarczy dla spraw upadłościowych i restrukturyzacyjnych, zabezpieczył majątek spółki jako dłużnika poprzez ustanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego (dalej: "TNS"), zobowiązując go do złożenia sprawozdania w trybie art. 38 ust. 3 ustawy z 23 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (t.j.
Dz. U. z 2015 r., poz. 233 ze zm.). Pismem z 24 października 2016 r. TNS złożył sprawozdanie z czynności podjętych w postępowaniu z wniosku spółki o ogłoszenie upadłości. Przy piśmie z 7 grudnia 2016 r. skarżąca przedstawiła sprawozdanie TNS wraz z załącznikami, a także zeznanie podatkowe CIT-8 za rok 2015, rachunek zysków i strat oraz bilans za okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 października 2016 r., a także wyciągi z rachunków bankowych spółki potwierdzające zamknięcie tych rachunków.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") i może zostać przyznane osobie prawnej w zakresie częściowym, gdy strona wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.).
Wniosek skarżącej o zwolnienie z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Wpis sądowy w rozpoznawanej sprawie wynosi 54.554 zł, tymczasem z przedstawionych przez stronę dokumentów wynika, że spółka nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Zatem należy uznać, iż spółka wykazała, że spełnia warunki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym określone w art. 246 § 2 ust. 2.p.s.a.
Przede wszystkim zaakcentować należy, że w sprawozdaniu o aktualnym stanie majątkowym skarżącej TNS wskazał, iż z dniem 31 lipca 2016 r. spółka zaprzestała faktycznego prowadzenia działalności. Skarżąca nie posiada nieruchomości oraz wartości niematerialnych i prawnych. Jedyny jej majątek stanowi wyposażenie biura (oszacowana wartość – 2.000 zł) oraz należność w kwocie 15.017,30 zł wobec podmiotu [...]. Skarżąca nie posiada również akcji i udziałów, zapasów, środków finansowych czy rachunków bankowych. Jej zobowiązania obejmują kwotę 25.897.859,78 zł. Ponadto spółka posiada zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług w wysokości 26.426.673 zł.
TNS stwierdził, iż skarżąca jest podmiotem niewypłacalnym; zaprzestała regulowania zobowiązań wobec więcej niż jednego wierzyciela, a data wymagalności najstarszego zobowiązania sięga sierpnia 2013 r. Skarżąca nie posiada majątku oprócz ruchomości w postaci drukarki oraz należności od firmy [...] i w razie ewentualnego ogłoszenia upadłości syndyk nie będzie dysponował środkami niezbędnymi do ponoszenia kosztów postępowania upadłościowego.
W świetle powyższego, zasadne jest zwolnienie skarżącej z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, co umożliwi rozpoznanie skargi przez Sąd.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.