Uzasadnienie
C. R. (dalej: "Skarżąca" lub "Strona") złożyła na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z uzasadnienia wniosku wynika, że Skarżąca jest emerytowaną nauczycielką, zaciągnęła kredyt w wysokości 8.000 zł z przeznaczeniem na wymianę pieca ogrzewającego mieszkanie, po opłaceniu niezbędnych wydatków pozostaje jej na utrzymanie 500 zł. Skarżąca wskazała, że posiada mieszkanie o powierzchni 57,8 m. kw. oraz zwróciła uwagę na problemy ze zdrowiem i częste pobyty w szpitalu. Strona przedstawiła decyzję o waloryzacji emerytury z 01.03.2017 r., roczne obliczenie podatku przez organ rentowy za rok podatkowy 2016, informację o zaciągniętych kredytach bankowych wraz z harmonogramami ich spłaty, faktury dokumentujące zakup leków, zawiadomienie o wysokości opłaty za użytkowanie lokalu od 01.10.2017 r., dokumentację medyczną, w tym: zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia, kartę informacyjną z leczenia szpitalnego, potwierdzenia zapłaty czynszu, gazu oraz telewizji.
Na podstawie zarządzenia z 19.12.2017 r. Strona została wezwana do złożenia dodatkowych dokumentów oraz udzielenia informacji. Przesyłka skierowana na adres Strony wskazany w skardze wróciła do nadawcy w związku z jej niepodjęciem w terminie.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeśli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "p.p.s.a.").
W niniejszej sprawie Skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, a więc o przyznanie prawa pomocy w całości. Wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie częściowym.
Biorąc pod uwagę złożone przez Skarżącą dokumenty i oświadczenia przyjąć należało, iż w chwili obecnej Skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, ale przyznać należy, że poniesienie pełnych kosztów postępowania spowoduje uszczerbek w jej niezbędnym utrzymaniu. Skarżąca uzyskuje emeryturę w wysokości 1.590,21 zł. Zgodnie z zeznaniem PIT-40A, w 2016 roku uzyskała dochód w kwocie 22.818,62 zł. Oświadczyła, że po odliczeniu miesięcznych opłat na utrzymanie pozostaje jej 500 zł. Skarżąca opłaca gaz, czynsz, telewizję (524,69 zł) i ponosi wydatki na leczenie (zgodnie z przedstawionymi fakturami w październiku 2017 r. Skarżąca wydała na ten cel 223,89 zł). Strona spłaca również kredyty, których łączne miesięczne raty wynoszą 621,03 zł. Celem zaciągnięcia jednego z kredytów było założenie centralnego ogrzewania w mieszkaniu. Zestawiając uzyskiwany dochód, ponoszone wydatki (oprócz wyżywienia) oraz wysokość kosztów sądowych w sprawie, w tym wpisu sądowego w kwocie 200 zł zwolnienie Strony od kosztów sądowych jest zasadne, ponieważ ich uiszczenie mogłoby spowodować powstanie uszczerbku w koniecznym utrzymaniu.
Nie można jednak uznać, że Strona nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a więc przyznanie jej prawa pomocy w całości, w tym przyznanie prawa do nieopłaconej pomocy prawnej nie jest zasadne. Skarżąca posiada źródło dochodów – przysługuje jej świadczenie emerytalne, jest właścicielką mieszkania i ma zapewnione potrzeby mieszkalne.
Zauważyć również należy, że Strona nie odebrała przesyłki w sprawie wezwania do przedstawienia dodatkowych informacji i dokumentów i nie odpowiedziała na wezwanie. Stwierdzić więc należy, że Skarżąca nie wykazała, że przyznanie jej prawa pomocy w całości jest zasadne.
W związku z powyższym postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.