Uzasadnienie
S. B. wniósł za pośrednictwem Ministra Środowiska skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na Rozporządzenie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku nr 8/2012 z dnia 21 września 2012 r. którym zmieniono rozporządzenie nr 1/2003 wydane w sprawie ustanowienia obwodów rybackich. Zaskarżonemu aktowi prawa miejscowego zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego:
- - art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym poprzez utworzenie, na mocy pkt 44 Rozporządzenia nr 8/2012 obwodu rybackiego na wodach stanowiących własność prywatną, będących wodami powierzchniowymi stojącymi,
- - art. 20 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez błędne przyjęcie konstytutywnego charakteru wpisu w ewidencji gruntów i budynków w przedmiocie ustalenia stanu prawnego nieruchomości,
- - art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece poprzez błędne przyjęcie, iż treść wypisu z ewidencji gruntów i budynków uchyla domniemanie zgodności wpisu w dziale II księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.
Skarżący wniósł o uchylenie Rozporządzenia nr 8/2012, jako niezgodnego z prawem.
W piśmie z dnia 18 lipca 2013 r. przy którym przekazano skargę, Minister Środowiska stwierdził, że nie ma podstaw do zajęcia stanowiska wobec zarzutów podniesionych w skardze, ponieważ nie posiada kompetencji do przeprowadzenia kontroli skarżonego aktu prawa miejscowego. W ocenie Ministra Środowiska udzielenie odpowiedzi na zarzuty skargi należy do właściwości Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Zgodnie natomiast z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi, w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (art.3 § 2 pkt 5 p.p.s.a.).
Stosownie do art. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz.U. z 2009 r., Nr 31, poz. 206 ze zm.), dalej "ustawa", zadania administracji rządowej w województwie wykonują:
- 1) wojewoda;
- 2) organy rządowej administracji zespolonej w województwie, w tym kierownicy zespolonych służb, inspekcji i straży;
- 3) organy niezespolonej administracji rządowej;
- 4) jednostki samorządu terytorialnego i ich związki, jeżeli wykonywanie przez nie zadań administracji rządowej wynika z odrębnych ustaw lub z zawartego porozumienia;
- 5) starosta, jeżeli wykonywanie przez niego zadań administracji rządowej wynika z odrębnych ustaw;
- 6) inne podmioty, jeżeli wykonywanie przez nie zadań administracji rządowej wynika z odrębnych ustaw.
Zgodnie z art. 56 ust. 1 ustawy organami niezespolonej administracji rządowej są terenowe organy administracji rządowej podporządkowane właściwemu ministrowi lub centralnemu organowi administracji rządowej oraz kierownicy państwowych osób prawnych i kierownicy innych państwowych jednostek organizacyjnych wykonujących zadania z zakresu administracji rządowej w województwie.
Stosownie do art. 59 ust. 1 ustawy na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawach wojewoda oraz organy niezespolonej administracji rządowej stanowią akty prawa miejscowego obowiązujące w województwie lub jego części.
Zgodnie natomiast z art. 63 ustawy każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym przez wojewodę lub organ niezespolonej administracji rządowej, w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu organu, który wydał przepis, lub organu upoważnionego do uchylenia przepisu w trybie nadzoru do usunięcia naruszenia, zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie kwestionowane Rozporządzenie zmieniające rozporządzenie w sprawie ustanowienia obwodów rybackich zostało wydane przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku. Zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t.j. Dz.U. z 2012, poz.145) dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, jest organem administracji rządowej niezespolonej właściwym w sprawach gospodarowania wodami w regionie wodnym, w zakresie określonym w ustawie. Zgodnie natomiast z art. 92 ust. 2 ustawy Prawo wodne w przypadkach określonych ustawą dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej wydaje akty prawa miejscowego.
Jako podstawę prawną powołanego rozporządzenia wskazano art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz. U. z 2009, Nr 189, poz. 1471), który stanowi, że dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, w drodze rozporządzenia, ustanawia i znosi obwody rybackie.
W świetle powyższych unormowań wskazać należy, że Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej jako organ administracji rządowej niezespolonej był organem właściwym w ramach swoich kompetencji wydać opisane rozporządzenia stanowiące akt prawa miejscowego w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu art. 59 ust. 1 ustawy o wojewodzie i administracji rządowej w województwie.
Jak wynika z powołanego art. 66 ustawy, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym przez wojewodę lub organ niezespolonej administracji rządowej, w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu organu, który wydał przepis, lub organu upoważnionego do uchylenia przepisu w trybie nadzoru do usunięcia naruszenia, zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego.
Skarżący na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy zaskarżył do sądu administracyjnego Rozporządzenie Nr 8/2012 Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku z dnia 21 września 2012 r. zmieniające Rozporządzenie w sprawie ustanowienia obwodów rybackich. Rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 listopada 2012 r. i podlegało publikacji w Dziennikach Urzędowych Województw: Pomorskiego, Kujawsko-Pomorskiego i Warmińsko-Mazurskiego. Skargę poprzedził wezwaniem do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego, które skierował do Ministra Środowiska. Minister nie odpowiedział na wezwanie uznając, że sprawa nie znajduje się w zakresie jego właściwości rzeczowej, o czym poinformował pełnomocnika skarżącego.
W ocenie Sądu Minister Środowiska nie był organem właściwym do udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego przepisami Rozporządzenia Nr 8/2012 i nie jest stroną postępowania sądowoadministracyjnego. Stosownie do art. 32 p.p.s.a. stroną postępowania jest m.in. organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Z przepisu art. 63 ust. 1 ustawy o wojewodzie i administracji rządowej w województwie wynika, że zarówno wezwanie jak i następnie skargę kieruje się do organu, który wydał akt prawa miejscowego. Wyjątkiem jest jedynie przypadek kiedy istnieje organ nadzoru mający kompetencję do uchylenia zaskarżonego aktu, co jednak nie ma zastosowania w niniejszej sprawie.
Dlatego skargę na Rozporządzenie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku nr 8/2012 z dnia 21 września 2012 r. którym zmieniono rozporządzenie nr 1/2003 wydane w sprawie ustanowienia obwodów rybackich należało skierować przeciwko Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku, jako organu, który wydał skarżony akt. Ten sam organ powinien zostać również wezwany do usunięcia naruszenia interesu prawnego. Wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Z akt sprawy wynika, że skarżący przed wniesieniem skargi nie złożył wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego do właściwego organu i skierował skargę do organu, który w niniejszej sprawie nie ma legitymacji procesowej do działania.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.