Uzasadnienie
W dniu 13 stycznia 2009 r. (data wpływu do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych) Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] grudnia 2008r. Nr [...].
Zarządzeniem z dnia 3 lutego 2009 r. Skarżąca została zobowiązana przez Sąd do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu - w terminie 2 miesięcy od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie zawiadomiono Skarżącą o obowiązku wynikającym z art.299 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") zakreślając 2 miesięcy od dnia doręczenia wezwania na ustanowienie pełnomocnika do doręczeń w Polsce pod rygorem pozostawiania pism w postępowaniu sądowym w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.
Wezwanie Sądu zostało przesłane na adres zamieszkania za granicą wskazany w skardze przez Skarżącą. Przesyłka wróciła do Sądu z adnotacją w języku duńskim: "Flyttet, ny adresse ukendt", co w dosłownym tłumaczeniu oznacza: "Przeniesiono, nowy adres nieznany"(k 8 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu stronę skarżącą lub niewykonania przez stronę skarżącą innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu.
W niniejszej sprawie wezwania Sądu nie można doręczyć Skarżącej, z uwagi na brak adresu, pod którym Skarżąca mogłaby odebrać korespondencję, a tym samym nadać sprawie dalszego biegu.
W związku z tym, iż wezwanie Sądu dotyczące uzupełnienia braków formalnych skargi stanowiło pierwsze pismo w sprawie i Skarżąca nie została pouczona o skutkach niedopełnienia obowiązku powiadomienia sądu o zmianie danych adresowych (art.70 § 1 i 2 p.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 i art. 131 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.