Uzasadnienie
W skardze z 26 kwietnia 2007 r. na decyzję Ministra Finansów z [...] marca 2007 r. pełnomocnik skarżącego wniosła o wstrzymanie wykonana tejże decyzji. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik stwierdziła, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z uregulowaniem należności, co do której strona skarżąca podnosi zarzut przedawnienia, a zatem braku podstaw żądania zapłaty jakiejkolwiek należności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a."] wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności.
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 cyt. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Strona wnosząca o wstrzymanie wykonania winna więc wykazać okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane, poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do zainteresowanego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W postanowieniu z 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak takiego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Należy także zauważyć, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie kwalifikują się więc do wykonania z reguły wszelkie akty administracyjne mające charakter odmowny.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, iż w niniejszej sprawie strona skarżąca jako uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podniosła zarzut przedawnienia należności. Zarzut ten ma charakter merytoryczny i będzie oceniany przy rozpoznawaniu skargi, a nie podczas rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Za wstrzymaniem wykonania tej decyzji musi przemawiać jedna z dwóch enumeratywnie wyliczonych przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Chodzi tu o taką szkodę (majątkową bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy ewentualny zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji skarżąca niebezpieczeństwa wystąpienia takiej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków nie wykazała.
W tej sytuacji, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.