Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 września 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał M. R., dalej "skarżący", prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie wyznaczyła adw. M. P.. Adwokat sporządził pismo procesowe uzupełniające uzasadnienie skargi oraz wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, które to koszty nie zostały opłacone w całości ani w części. Wyrokiem z 30 stycznia 2014 r. tut. Sąd oddalił skargę. Postanowieniem z 24 lutego 2014 r. referendarz sądowy tut. Sądu przyznał pełnomocnikowi zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Następnie adw. M. P., sporządził i wniósł skargę kasacyjną, w której wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu i oświadczył, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone ani w całości ani też w części. Pełnomocnik stawił się na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 10 czerwca 2015 r.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Zgodnie z art. 250 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika ustanowionego z urzędu, należne od Skarbu Państwa przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 p.p.s.a. Zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Przepis § 19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 20 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia stawka minimalna w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie adwokat reprezentował stronę skarżącą w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji i postanowieniem z 24 lutego 2014 r. otrzymał zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Następnie adwokat sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz był obecny na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pełnomocnik oświadczył również, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone ani w całości ani też w części.
W związku z powyższym, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia zasądzić należało na rzecz pełnomocnika wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, tj. w wysokości 180 zł.
Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W związku z powyższym na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia