Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2011r. sygn.akt V SA/Wa 1743/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę S.K. na decyzję Dyrektora [...] OR ARiMR w W. z dnia [...] czerwca 2011r. nr [...] i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika BP ARiMR w S. z dnia [...] marca 2011r. nr [...]. Orzeczenie stało się prawomocne z dniem 1 marca 2012r.
Pismem z dnia 14 czerwca 2013r. skarżący złożył wniosek o zwrot kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnia, co następuje;
W myśl art. 210 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie.
Wskazany przepis w zdaniu pierwszym zakreśla termin, w którym strona musi złożyć wniosek o zwrot kosztów postępowania sądowego - do zamknięcia rozprawy. Wyjaśnić należy, że wniosek w przedmiocie zwrotu kosztów może być zamieszczony w skardze, w piśmie procesowym skierowanym do sądu, jak również może zostać złożony ustnie do protokołu rozprawy, przed jej zamknięciem. Przy czym, z akt sprawy wynika, że skarżący wniosku o zwrot kosztów w żaden z w/w sposobów do momentu zamknięcia rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku nie zgłosił. Natomiast brak wniosku w tym przedmiocie wywiera skutek w postaci utraty uprawnienia do żądania zwrotu kosztów.
Sąd wyjaśnia również, że dla strony działającej bez adwokata lub radcy prawnego skutek w postaci utraty uprawnień uzależniony został od uprzedniego pouczenia dokonanego przez sąd. Wynika to wprost ze zdania drugiego art. 210 § 1 p.p.s.a., przy czym przepis ten stanowi doprecyzowanie - uzupełnienie zasady ogólnej wyrażonej w art. 6 p.p.s.a. - udzielania pomocy stronom i ma na celu zapewnienie stronie działającej bez fachowej pomocy prawnej realizację przysługujących uprawnień.
Z akt sprawy wynika, że stosowne pouczenie zawarte było już w zawiadomieniu o rozprawie, które skarżącemu doręczono w dniu 31 października 2011 r. Wyjaśnić należy, że zawiadomienie o rozprawie ma formę urzędowego formularza, który wypełnia zgodnie z zarządzeniem przewodniczącego lub sędziego sprawozdawcy pracownik sekretariatu. Natomiast art. 93 p.p.s.a. wskazuje jedynie obowiązkowe informacje, które w tym zawiadomieniu mają być zawarte. Można w nim jednak zawrzeć także inne informacje, które będą miały znaczenie dla praw i obowiązków strony, np. poinformowanie strony skarżącej o utracie uprawnienia żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie jej należnych kosztów (por. Dauter B. w: Dauter B.,Gruszczyński B.,Kabat A.,Niezgodka-Medek M.,Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, Zakamycze 2005r s. 231 oraz postanowienie NSA z dnia 20 lipca 2006 r. sygn. akt I OZ 1002/06 niepubl.). A zatem pokwitowanie przez skarżącego doręczenia takiego zawiadomienia stanowi zarazem dowód na pouczenie go przez Sąd o skutkach niezgłoszenia najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia, wniosku o przyznanie należnych kosztów.
Mając powyższe na uwadze, należało uznać, iż rozpoznawany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny na podstawie art.224 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.