Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 czerwca 2014 r. skarżąca M. Sp. z o.o. wniosła skargę do tut. Sądu na decyzje Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. dotyczącą określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie pełnomocnik skarżącej wskazał m.in., iż w roku 2013 skarżąca z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej poniosła stratę w wysokości 360.600,06 zł, natomiast w pierwszym kwartale roku 2014 r. spółka odnotowała zysk w wysokości 103.474,82 zł. Podkreślono jednak, iż kwota, jaką skarżąca ma zapłacić, ustalona zaskarżoną decyzją, wynosi 1.435.958 zł (jeden milion czterysta trzydzieści pięć tysięcy dziewięćset pięćdziesiąt osiem złotych), co w przypadku egzekucji spowoduje utratę płynności finansowej firmy a w efekcie zaprzestanie sprzedaży. Wskazano również, iż stałe miesięczne koszty utrzymania firmy wynoszą około 77 tysięcy złotych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej – p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności jeśli szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla strony skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (v. postanowienie NSA z 20.12.2004 r. Sygn. akt GZ 138/04).
W ocenie Sądu przedstawiona przez stronę skarżącą sytuacja majątkowa uzasadnia obawę, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody jak też trudne do odwrócenia skutki. Niewątpliwie obowiązek zwrotu kwoty 1.435.958 zł, przy uwzględnieniu uzyskiwanych dochodów oraz stałych kosztów prowadzenie działalności gospodarczej stanowić będzie dla skarżącej znaczną dolegliwość, która stanowić może realne zagrożenie dla bieżącej działalności zarobkowej. Podkreślić tutaj należy, iż ewentualny późniejszy zwrot wyegzekwowanej kwoty stanowiącej podstawę przedmiotowej sprawy, nie naprawi szkód związanych z utratą płynności finansowej.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.