Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 21 września 2010 r. pozostawił skargę E. Sp. z o.o. we W. (zwanej dalej: skarżącą) na rozstrzygnięcie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] lipca 2010 r. bez rozpatrzenia. Przyczyną pozostawienia skargi bez rozpatrzenia była jej niekompletność – skarżąca nie dołączyła do skargi drugiej z czterech stron protestu oraz załączników 1 i 2 dołączonych do protestu.
Pismem z 18 października 2010 r. skarżąca spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że zaskarżone pismo nie zawierało pouczenia o tym jaką dokumentację należy dołączyć do skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wymogi stawiane wnioskowi o przywrócenie terminu sprecyzowane zostały w art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. - strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W niniejszej sprawie skarżąca wskazuje, że przyczyną uchybienia terminu spowodowana była nieprawidłowym pouczeniem zawartym w zaskarżonej informacji. W związku z tym wyjaśnić należy, że ustawa z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009r. nr 84, poz. 712 ze zm. zwana dalej u.z.p.p.r.) reguluje postępowanie sądowoadministracyjne prowadzone w sprawach dotyczących skarg wnoszonych na podstawie art. 30c u.z.p.p.r. w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów p.p.s.a. Art. 30e u.z.p.p.r. stanowi, że przepisy p.p.s.a. stosuje się tylko w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie i odpowiednio, czyli w sposób właściwy, uwzględniający odrębności postępowania wynikające z ustawy. Przepisy p.p.s.a. mają zatem zastosowanie tylko w zakresie nieuregulowanym w u.z.p.p.r. i tylko wówczas, gdy nie niweczą rozwiązań tam przyjętych.
Zatem wszędzie tam, gdzie ustawodawca wprowadził w u.z.p.p.r. szczególne regulacje procesowe, przepisy p.p.s.a. regulujące tę samą problematykę nie mają w ogóle zastosowania. Taka właśnie sytuacja ma miejsce, gdy chodzi o możliwości uzupełnienia dokumentacji sprawy i kompletowania akt. Z uwagi na niezbędną szybkość postępowania sądowego, którą to szybkość wymuszają terminy przewidziane w u.z.p.p.r., braki dokumentacji wymienionej w ustawie dyskwalifikują skargę i nakładają na sąd obowiązek pozostawienia jej bez rozpatrzenia.
W szczególności zgromadzenie kompletnej dokumentacji obejmuje: wniosek wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informację o wynikach procedury odwoławczej zgodnie z art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. Powyższy zapis ustawy należy odczytywać w ten sposób, że wniosek o dofinansowanie oraz informacja w przedmiocie oceny projektu powinny być złożone w oryginale, zaś wniesiony środek odwoławczy oraz informacja o wynikach procedury odwoławczej mogą być złożone w kopiach, z zastrzeżeniem, że wniosek o dofinansowanie może być wygenerowany elektronicznie i opatrzony podpisem (vide: postanowienie NSA z 30 września 2010r. sygn. akt: II GSK 1051/10).
W przedmiotowej sprawie wniosek o dofinansowanie został przez skarżącą wygenerowany elektronicznie i następnie podpisany, został więc złożony prawidłowo. Nie można jednak uznać, że dołączona do wniosku o przywrócenie terminu dokumentacja jest kompletna, bowiem skarżąca nie załączyła oryginału rozstrzygnięcia RIF [...] Agencji Rozwoju Regionalnego z [...] marca 2010 r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu, a jedynie kserokopię poświadczoną przez Prezesa Zarządu skarżącej.
Wskazać należy, że zaskarżone pismo nie zawierało pełnego pouczenia o sposobie jego zaskarżenia, bowiem nie zawierało informacji jakie dokumenty składają się na kompletną dokumentację w sprawie i w jakiej formie powinny być złożone. Na okoliczność tą zwrócono uwagę w uzasadnieniu postanowienia Sądu z dnia 21 września 2010 r. W tym też uzasadnieniu powołano treść art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. i wskazano jakie elementy powinna zawierać kompletna dokumentacja dołączona do skargi. Postanowienie to doręczono skarżącej w dniu 14 października 2010 r., zatem od tego dnia skarżąca wiedziała o przesłankach koniecznych do uznania dokumentacji za kompletną. Pomimo tego skarżąca nie nadesłała oryginału rozstrzygnięcia RIF [...] Agencji Rozwoju Regionalnego z [...] marca 2010 r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu.
Tym samym wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 87 § 4 p.p.s.a. nie dokonała równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której nie dokonała w terminie, a więc w tej sprawie nie wniosła skargi wraz z kompletną dokumentacją.
Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji