Uzasadnienie
Pismem z 19 października 2020 r. skarżąca spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu.
Zarządzeniem z 9 listopada 2020 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r., poz. 818 ze zm., dalej "ustawa wdrożeniowa") - poprzez wniesienie kompletnej dokumentacji w sprawie w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, obejmującej:
- a) wniosek o dofinansowanie projektu wraz z załącznikami,
- b) informację o wynikach oceny projektu,
- c) wniesiony protest
- d) informację o wynikach oceny protestu.
Jednocześnie wskazano, że nadesłane do Sądu dokumenty stanowią nieprawidłowo uwierzytelnione kopie. Pouczono skarżącą o treści art. 48 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej 24 listopada 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k 32 akt sądowych).
W zakreślonym terminie skarżąca nie udzieliła żadnej odpowiedzi na powyższe wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Na wstępie wyjaśnić należy, iż skarga na negatywną ocenę projektu będąca przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu wniesiona została w oparciu o przepisy szczególne zawarte w ustawie z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Przepisy tej ustawy przewidują częściowo odmienne wymogi w stosunku do skargi i reguły postępowania sądowoadministracyjnego, niż ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 64 ustawy wdrożeniowej w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a., określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 61 ust. 2 u.z.r.p. skarga w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpoznania jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga podlega wpisowi stałemu.
W myśl art. 61 ust. 3 kompletna dokumentacja obejmuje: wniosek o dofinansowanie projektu, informację o wynikach oceny projektu, wniesiony protest i informację o wyniku rozpatrzenia protestu, bądź o negatywnej ponownej ocenie projektu, bądź o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia – wraz z ewentualnymi załącznikami. Kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii (art. 61 ust. 4 u.z.r.p.). Jak stanowi art. 61 ust. 6 u.z.r.p., wniesienie skargi:
- 1) po terminie, o którym mowa w ust. 2,
- 2) bez kompletnej dokumentacji,
- 3) bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, o którym mowa w ust. 2
- - powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, z zastrzeżeniem ust. 7.
Zgodnie bowiem z art. 61 ust. 7 u.z.r.p., w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę bez kompletnej dokumentacji. Wobec tego zarządzeniem z 9 listopada 2020 r. została wezwana do usunięcia braków w tym zakresie.
Nie jest sporne, że w niniejszej sprawie skarżąca została skutecznie wezwana do nadesłania kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej. Wprawdzie przepis art. 61 ust. 4 ustawy wdrożeniowej nie precyzuje, co należy rozumieć pod pojęciem "uwierzytelnionej kopii", to wymaga jednakże zwrócenia uwagi, że choć przepisy ustawy wdrożeniowej nie określają, w jaki sposób uwierzytelnienie kopii ma być dokonane, to w tym zakresie odwołać należy się do obowiązujących reguł postępowania przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie natomiast ze znajdującym odpowiednie zastosowanie przepisem art. 48 § 3 p.p.s.a., zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym, doradcą podatkowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej.
Wykładnia językowa tego przepisu jasno wskazuje zatem, że poświadczenia oryginału dokumentu może dokonać tylko występujący w konkretnej sprawie pełnomocnik procesowy strony. Jeżeli zaś strona nie ma takiego pełnomocnika, o którym mowa w tym przepisie, poświadczenia za zgodność może dokonać jedynie notariusz, nie zaś np. inny pełnomocnik, który w danej sprawie nie występuje, a występował w innej sprawie z udziałem tej strony.
Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy zauważyć trzeba, że skarżąca Spółka do skargi załączyła dokumentację nieprawidłowo potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez A.T. – Prezesa Zarządu skarżącej Spółki i powyższych uchybień nie uzupełniła, pomimo wezwania Sądu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 2 i ust. 4 u.z.r.p. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w zw. z art. 64 u.z.p.r.