Uzasadnienie
R. C. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce nr 10 wniosku oświadczył, iż jego żona uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 1.700-1.800 zł brutto, jednakże zaznaczył, iż zawarł z żoną umowę o rozdzielności majątkowej (rubryka nr 8 wniosku).
W dodatkowym oświadczeniu z dnia 27 września 2013 r. wskazał, iż po zawieszeniu działalności gospodarczej uzyskał pomoc od żony, a także wsparcie finansowe od rodziców (około 500 zł miesięcznie), pożyczał również "mniejsze kwoty" od kolegów. Oświadczył, iż obecnie otrzymuje rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w wysokości 831,15 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawca podał, iż zamieszkuje w wynajmowanym mieszkaniu, ponosząc miesięczny czynsz w wysokości 400 zł oraz wydatki na wyżywienie w wysokości około 300 zł. Wskazał także, iż jest osobą chorą i ponosi wydatki na leczenie w wysokości około 200 zł miesięcznie.
Wezwany do złożenia kolejnego dodatkowego oświadczenia, nadesłał pismo z dnia 21 października 2013 r., w którym wyjaśnił, iż nie prowadzi gospodarstwa domowego z żoną, która mieszka osobno i opiekuje się chorą matką. Do pisma załączył wyciąg z rachunku bankowego z okresu od 29.07. do 8.10.2013 r.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Biorąc pod uwagę opisaną przez skarżącego sytuację majątkową oraz porównując ją z obciążeniem wynikającym z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika uznać należało, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W szczególności stwierdzić trzeba, iż skarżący utrzymuje się z niewielkiej renty, jest osobą chorą i całkowicie niezdolną do pracy, nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Natomiast wniosek skarżącego w części zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy. Zauważyć bowiem należy, iż skargi wnoszone w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych są wolne od kosztów sądowych z mocy samego prawa (art. 239 pkt 1 lit. e p.p.s.a.), zatem skarżący nie ma obowiązku ich uiszczania w całym postępowaniu. Wobec tego, wniosek w tym zakresie należało pozostawić bez rozpatrzenia.
Z wyłożonych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.