Uzasadnienie
J.J. prowadzący działalność gospodarczą po nazwą D., dalej zwany "skarżącym", wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na informację Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] marca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu.
W niniejszej sprawie zastosowanie ma ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2014 r. poz. 1649 ze zm.), dalej "u.z.p.p.r.". W myśl bowiem z art. 30c ust. 1 powołanej ustawy po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 30c ust. 2 zdanie 1 u.z.p.p.r. skarga na powyższą informację jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. Stosownie natomiast do treści art. 30c ust. 5 pkt 1 u.z.p.p.r. wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.
Wraz z odpowiedzią na skargę organ nadesłał także uwierzytelnioną kopię zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej informacji z której wynika, że informacja ta została doręczona skarżącemu w dniu [...] marca 2015 r. Skargę należało więc wnieść do tut. Sądu najpóźniej w dniu [...] kwietnia 2015 r. (poniedziałek), ale została ona nadana w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu [...] kwietnia 2015 r., a zatem z uchybieniem ustawowego czternastodniowego terminu. Tym samym podlega ona pozostawieniu bez rozpatrzenia stosownie do treści art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.
Sąd podkreśla, iż skarga nie spełnia również wymogu formalnego w postaci podpisu strony. Przepis art. 30e u.z.p.p.r. stanowi, iż zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Zastosowanie znajduje zatem art. 46 § 1 pkt 4 zgodnie z którego treścią każde pismo strony, w tym skarga, powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Przedmiotowa skarga została podpisana przez A.J., która nie odpowiedziała na wezwanie Sądu do wykazania, iż spełnia wymogi dla pełnomocnika procesowego określone w art. 35 § 1 p.p.s.a. oraz złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Sąd zarządził więc pominąć A.J. w dalszym postępowaniu sądowym oraz wezwać skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej osobiste (własnoręczne) podpisanie i odesłanie po podpisaniu do Sądu w terminie 7 dni. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] czerwca 2015 r. i pozostało bez odpowiedzi. Skarżący winien najpóźniej w dniu [...] czerwca 2015 r. podpisać skargę w siedzibie Sądu lub tego dnia odesłać podpisany egzemplarz skargi do Sądu, czego nie uczynił do dnia wydania niniejszego postanowienia.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 1 u.z.p.p.r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.