Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 lipca 2012 r. M.D. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydane w jego sprawie rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Jednocześnie ze skargą złożono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wyjaśniono, iż pouczenie zawarte w zaskarżonym piśmie a następnie w odpowiedzi na to pismo było dla skarżącego niezrozumiałe. Wskazano przy tym, iż skarżący otrzymał ustną odpowiedź pracownika organu administracyjnego, któremu zadano pytanie, że skarżyć należy zawsze drugą decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 -j.t.) - dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Wszystkie ww. wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały w przedmiotowej sprawie zachowane, dlatego też Sąd mógł dokonać oceny złożonego wniosku w zakresie zasadności przywrócenia wnioskowanego terminu, tj. rozważenia czy argumenty podnoszone przez skarżącego uprawdopodabniają okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez nią, że nie mogła dokonać czynności w terminie, na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia należytej staranności.
W ocenie sądu podnoszone przez skarżącego argumenty nie zasługują na uwzględnienie. Należy mieć na uwadze, iż skarżący pouczony został przez organ o trybie i sposobie wniesienia przedmiotowej skargi w sposób prawidłowy. Zarówno w piśmie z dnia [...] grudnia 2011 r. jak i w piśmie stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa tj. w piśmie z dnia [...] lutego 2012 r. treść pouczeń w pełni odzwierciedla reguły wnoszenia skargi określone przepisami prawa.
W świetle powoływanych okoliczności trudno zgodzić się z wnioskodawcą, iż pouczenia organu nie były klarowne i wystarczająco czytelne dla ich zrozumienia. Wskazać również tutaj należy, iż powoływanie się na okoliczność błędnych ustnych pouczeń organu, nie może odnieść skutku w niniejszym postępowaniu. Sąd może bowiem odnieść się wyłącznie do dowodu z dokumentu. Tym samym powoływanie się na okoliczność rozmów w organie nie jest możliwa do zweryfikowania przez Sąd w ramach badanego działania organu administracyjnego i nie może stanowić podstawy do przywrócenie uchybionego terminu.
Reasumując zatem nie ulega wątpliwości, iż działanie i zaniechanie uprawnionego, który mimo prawidłowego pouczenia nie złożył w terminie swojej skargi, nie daje podstaw do przywrócenia wnioskowanego terminu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 §1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.