Uzasadnienie
Pismem z 4 lipca 2013 r. (data nadania pocztowego) strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z [...] czerwca 2013 r. wydaną w przedmiocie zobowiązania do zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich. W skardze strona skarżąca zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując że wykonanie decyzji spowoduje utratę płynności finansowej przedsiębiorstwa beneficjenta, a w konsekwencji utratę zdolności kredytowej przez co zostanie wyrządzona stronie skarżącej znaczna szkoda.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 12 września 2013 r. strona skarżąca została wezwana do wskazania okoliczności bliżej uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania oraz złożenie dokumentów dotyczących tych okoliczności – w terminie 7 dni pod rygorem odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wyżej wskazane wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 17 września 2013 r. Na powyższe wezwanie strona skarżąca nie udzieliła żadnej odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. zasadą, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (por. art. 61 § 2 cyt. ustawy). Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W świetle powyższej regulacji należy wskazać, że strona skarżąca była zobowiązana wykazać, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w wymienionym przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest przy tym wystarczający sam wniosek strony. Uzasadnienie wniosku winno bowiem wskazywać na okoliczności uzasadniające jego żądanie, przy czym okoliczności te muszą mieć charakter zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu jest zasadne w stosunku do skarżącej. Twierdzenia te powinny być poparte dokumentami źródłowymi (por. J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006 r., s. 188).
Tymczasem w niniejszej sprawie strona skarżąca, pomimo wezwania Sądu, nie dołączyła takich dokumentów, Sąd zaś nie ma obowiązku wyręczania skarżącej w kwestii dokumentowania jej trudnej sytuacji majątkowej.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 15 grudnia 2009, sygn. akt II OZ 1108/09 obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. Przepis ten zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony.
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, że wykonanie decyzji spowoduje utratę płynności finansowej przedsiębiorstwa beneficjenta, a w konsekwencji utratę zdolności kredytowej przez co zostanie wyrządzona stronie skarżącej znaczna szkoda. Argument ten nie został jednak w żaden sposób udokumentowany.
Ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji zobowiązującej do zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich stwierdzić należy, że wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami.
Mając zatem na uwadze przedmiot rozstrzygnięcia objętego wnioskiem (obowiązek o charakterze pieniężnym) oraz brak uprawdopodobnienia wskazanych we wniosku okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.