Uzasadnienie
W dniu 22 września 2020 r. (data stempla na kopercie) Skarżący wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na decyzję ZUS z dnia... lipca 2020 r.
Zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 30 lipca 2020 r. W treści rozstrzygnięcia zawarto pouczenie o możliwości i terminie wniesienia skargi do sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1302 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia.
Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak stanowi art. 53 § 4 p.p.s.a. termin, o którym mowa w § 1 uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi.
O zachowaniu określonego w powołanym wyżej art. 53 § 1 p.p.s.a trzydziestodniowego terminu decyduje więc data nadania skargi do właściwego organu administracji za pośrednictwem którego należy ją wnieść do sądu lub data wniesienia skargi wprost do sądu administracyjnego.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu za pośrednictwem PUE ZUS w dniu 30 lipca 2020 r. Termin wniesienia skargi upływał zatem w dniu 31 sierpnia 2020 r. Natomiast skarga została nadana w dniu 22 września 2020 r. (k. 6 akt sądowych), a więc po upływie terminu do jej wniesienia.
W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, gdyż została złożona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Uchybienie to skutkuje odrzuceniem skargi.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. obowiązany był orzec jak w sentencji postanowienia.