Uzasadnienie
Fundacja "O." w S. reprezentowana przez pełnomocnika wniosła, za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] maja 2013r. ustalającą wysokość należności przypadającej do zwrotu do budżetu Powiatu [...] z tytułu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie 91.301,97 zł wraz z odsetkami.
W treści skargi jej autor zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl postanowień art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednakże z § 3 tego przepisu, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3). Wspomniane przesłanki są ocenne.
Strona wnosząca winna zatem starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Nie jest wystarczające jedynie lakoniczne poprzestanie na stwierdzeniu, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody.
Zabrakło w złożonym przez pełnomocnika wniosku, przedstawienia okoliczności i przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Autor wniosku nie odniósł się do sytuacji finansowej w jakiej obecnie znajduje się fundacja i czy natychmiastowy zwrot spornej kwoty spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę (zob. postanowienie NSA z 8 maja 2004 r., FZ 65/04, opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Ponadto Sąd rozpoznając przedmiotowy wniosek, Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi, nie ocenia wagi postawionych tam zarzutów lecz bada, czy wystąpiły przesłanki zawarte w art. 61 § 3 u.p.p.s.a., uzasadniające przyznanie przedmiotowej ochrony tymczasowej.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał zatem za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji postanowienia.