Uzasadnienie
A. K. wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z (...) czerwca 2013 r. w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
W przekazanej przez organ Sądowi odpowiedzi na skargę, pełnomocnik ARiMR wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.). Jak podkreślił pełnomocnik organu, skarżąca wskazuje, że zaskarża pismo ARiMR z (...) czerwca 2013 r., podczas gdy skarga do sądu administracyjnego służy jedynie na pismo ARiMR z (...) kwietnia 2013 r. o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Aby możliwym było skuteczne wniesienie środka zaskarżenia, o którym mowa w przepisie art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. Nr 64, poz. 427 ze zm.), sięgnąć należy do odpowiednich regulacji ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4.
Udzielenie odpowiedzi przez organ na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ma jedynie znaczenie formalne tj. dla oceny zachowania terminu skargi, warunkiem obligatoryjnym wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wystąpienie z takim wezwaniem do organu. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi.
Przenosząc omawiane regulacje na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegało pismo z (...) kwietnia 2013 r., znak (...) wydane przez Pomorski Oddział Regionalny ARiMR informujące stronę skarżącą o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. To właśnie pismo stanowi bowiem akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarżąca natomiast wskazała, że przedmiotem jej skargi jest pismo z dnia (...) czerwca 2013 r. nr (...) znak (...), stanowiące w istocie rzeczy jedynie odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Na taką odpowiedź zaś - jak wyjaśniono powyżej - skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.