Uzasadnienie
Wnioskiem z...maja 2009 r. M.A. (zwany dalej: skarżącym), obywatel U., narodowości o. wystąpił do Wojewody M. z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP uzasadniając go spełnieniem przesłanek z art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2006 r., Nr 234, poz. 1694 z późn. zm.), zwanej dalej: "ustawą o cudzoziemcach".
Decyzją z... grudnia 2009 r. nr... Wojewoda M. działając na podstawie art. 57 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach odmówił skarżącemu udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.
W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że skarżący pismami z... września i... listopada 2009 r. wezwany został do uzupełnienia dokumentacji niezbędnej do wydania korzystnej dla niego decyzji, w oparciu o art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach, jednak pomimo prawidłowo doręczonego wezwania skarżący nie uzupełnił materiału dowodowego w tym zakresie, co uzasadnia zastosowanie w sprawie art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, zgodnie z którym cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 53 – 53b.
Rozpatrując odwołanie od powyższej decyzji Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców orzekając w sprawie na podstawie art. 57 ust. 1a w zw. z art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach, decyzją z... maja 2010 r. nr... utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W jej uzasadnieniu wyjaśnił, iż z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący powtarza czwarty semestr studiów będąc studentem w Szkole G. w W. wobec czego zachodzi obligatoryjna przesłanka do odmowy udzielenia mu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. W myśl bowiem art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 16 także w przypadku, gdy nie zaliczył roku studiów i nie uzyskał warunkowego wpisu na następny rok lub semestr studiów, co w niniejszej sprawie miało miejsce.
Z uwagi na powyższe organ odwoławczy odstąpił od badania, czy skarżący spełnia przesłanki określone w art. 53b ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o cudzoziemcach, gdyż ustalenia te nie miałyby, w ocenie organu, wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, a prowadziłyby do naruszenia zasady dwuinstancyjności wyrażonej w art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanej dalej: "k.p.a."
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o:
- - ponowne rozpatrzenie sprawy przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców;
- - na podstawie art. 53a ust. 1 pkt 1a ustawy o cudzoziemcach o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP;
- - na podstawie art. 7 k.p.a. o zbadanie sprawy pod kątem zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 53a ust. 1 pkt 1a ustawy o cudzoziemcach.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji z 4 maja 2010 r. wskazując, iż w niniejszej sprawie doszło do niewłaściwego zastosowania art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach, które to okoliczności uszły uwadze organu odwoławczego i doprowadziły do naruszenia art. 7 i 77 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie w sposób dostateczny stanu faktycznego, w stopniu istotnym dla sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz.U. nr 153, poz. 1269] oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.], dalej – p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji.
W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.
W odpowiedzi na skargę z... lipca 2010 r., będącą pismem procesowym strony, w rozumieniu art. 45 p.p.s.a., pełnomocnik organu ustosunkowując się do twierdzeń zawartych w skardze, a w szczególności do zarzutu naruszenia w sprawie postępowania wyjaśniającego w zakresie zaistnienia przesłanek zawartych art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców orzekającej o utrzymaniu w mocy decyzji Wojewody M. z... grudnia 2009 r. uzasadniając to koniecznością wyjaśnienia stanu faktycznego w stopniu istotnym dla sprawy.
Sąd wyjaśnia, że art. 7 k.p.a. ustanawia zasadę prawdy obiektywnej, zobowiązuje organy administracji publicznej do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Myśl tę rozwija następnie art. 77 § 1 k.p.a., nakładając na organ administracji zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego, tj. obejmującego wszystkie jego części składowe, wszystkie środki dowodowe.
W ocenie Sądu organ administracji publicznej rozpatrując przedmiotową sprawę dopuścił się naruszenia zasad normujących postępowanie dowodowe bowiem orzekając w sprawie, w oparciu o treść art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach i pomijając podstawy prawne poprzednio wydanej w sprawie decyzji Wojewody M. z dnia... lipca 2008 r. nr... udzielającej skarżącemu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP orzekł na podstawie błędnie dokonanej subsumcji.
Jak słusznie podniesiono w odpowiedzi na skargę warunkiem zastosowania powyższej regulacji (art. 57 ust. 1a) jest, aby cudzoziemiec wnioskował o udzielenie kolejnego zezwolenia na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach, a więc żeby cudzoziemiec przebywał już w Polsce na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego na w/w podstawie prawnej.
Z akt sprawy wynika, że poprzednio wydane skarżącemu zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony nastąpiło na mocy decyzji Wojewody M. z... lipca 2008 r., gdzie podstawę prawną jej wydania stanowił art. 53a pkt 1 lit. a ustawy o cudzoziemcach, a nie art. 53 ust. 1 pkt 16.
W tym stanie rzeczy wydanie przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmownej decyzji, w oparciu o art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach było w niniejszej sprawie niedopuszczalne. Zgodnie bowiem z treścią wskazanego przepisu cudzoziemcowi odmawia się udzielenia kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 16 także w przypadku, gdy nie zaliczył roku studiów i nie uzyskał warunkowego wpisu na następny rok lub semestr studiów.
Z powyższych względów oraz z uwagi na wniosek pełnomocnika organu zawarty w odpowiedzi na skargę o uchylenie zaskarżonej decyzji należało stwierdzić, że decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z... maja 2010 r. naruszała przepisy art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, w związku z czym na podstawie art. 145 § 1 ust 1 lit. c p. p. s. a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.