Uzasadnienie
Pismem z 7 sierpnia 2013 r. (data nadania) strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji informację Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.
Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2013 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższą skargę z uwagi na fakt, iż sprawa objęta skargą nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
Przyznanie prawa pomocy nawet w takich sytuacjach, w których zachodzą ku temu przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, jest niedopuszczalne jeżeli zachodzi oczywista bezzasadność skargi. W orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, iż skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej "na pierwszy rzut oka" nie ulega wątpliwości, że nie może zostać uwzględniona. Przepis art. 247 p.p.s.a. znajduje zastosowanie przede wszystkim w sytuacjach, w których skarga kwalifikuje się do odrzucenia na postawie art. 58 § 1 p.p.s.a. to znaczy jeżeli skarga jest niedopuszczalna (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt I OZ 1110/11, lex nr 1120723).
W przedmiotowej sprawie skarżący skarżył czynność Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa w przedmiocie umorzenia kosztów zastępstwa procesowego zasądzonych od skarżącego na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej. Należności Skarbu Państwa z tytułu kosztów zastępstwa procesowego mają charakter cywilnoprawny.
Powyższe oznacza, że w niniejszej sprawie zaistniały podstawy do odrzucenia skargi, ponieważ sprawa będąca jej przedmiotem nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), zatem należało uznać, że wystąpiły również podstawy do oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając w oparciu o art. 247 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia