Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 października 2009 r. (data nadania pocztowego) skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] września 2009 r., Nr [...]
Osobnym pismem załączonym do skargi skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dotyczącej zwrotu kwoty [...] zł wraz z odsetkami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.], wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ww. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
Z tak sformułowanego przepisu wynika, iż z wniosku skarżącego mają wynikać przesłanki wstrzymania, a sąd rozstrzyga o wstrzymaniu po ocenie konkretnego wniosku w takiej sprawie. Wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu (..., sąd może...). W żadnym razie nie można utożsamiać obowiązku dokonania oceny argumentów przedstawionych przez stronę z obowiązkiem udowodnienia braku przesłanek wstrzymania wykonania przedmiotu zaskarżenia (zob. Postanowienie NSA z 9 lipca 2004 r. sygn. akt FZ 163/04).
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zawiera żadnych informacji, które wskazywałyby na uprawdopodobnienie zaistnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody. Skarżący nie wskazał jakichkolwiek okoliczności przemawiających za uwzględnieniem jego wniosku. W związku z powyższym nie wykazał istnienia przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, iż skoro skarżący nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody dla niego samego, nie można przyjąć twierdzenia, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę, a co więcej "szkodę znaczną". Jednocześnie, skarżący nie podniósł argumentów przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wobec powyższego, w ocenie sądu w sprawie nie zachodzą przesłanki określone w omawianym przepisie art. 61 § 3 ww. ustawy.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.