Uzasadnienie
Opisanym w komparycji rozstrzygnięciem organ poinformował stronę o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych.
W piśmie z... lipca 2010 r. strona wezwała Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do usunięcia naruszenia prawa.
Organ odpowiedział na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa pismem z... listopada 2010 r. doręczonym w dniu 2 grudnia 2010 r., natomiast w dniu... grudnia 2010 r. strona zaskarżyła rozstrzygniecie z... lipca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Postanowieniem z dnia 15 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę strony z uwagi na złożenie jej po terminie.
W piśmie z 29 marca 2011 r. strona zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, motywując go błędnym pouczeniem zawartym w decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.], dalej: p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie, zgodnie z art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z wniosku o przywrócenie terminu wynika, iż o uchybieniu terminu strona dowiedziała się w dniu doręczenia postanowienia odrzucającego skargę, tj. 22 marca 2011 r., co mając na uwadze należało uznać, iż wniosek z dnia... marca 2011 r. o przywrócenie terminu został złożony w terminie, a zatem możliwa jest jego merytoryczna ocena.
Analizując wyjaśnienia przedstawione przez skarżącą Sąd uznał, iż strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu.
Dokonując oceny ziszczenia się przesłanki braku winy Sąd zwraca uwagę, iż skarżąca została prawidłowo – zgodnie z obowiązującym przepisem art. 53 § 2 p.p.s.a. - pouczona o trybie i terminie zaskarżenia decyzji, lecz nie zastosowała się do niego.
W ocenie Sądu pouczenie to (str. 2 z 3 zaskarżonego pisma, k. 281 akt adm.) jest jasne i nie budzi wątpliwości, natomiast gdyby strona miała zastrzeżenia co do terminu, w jakim powinna była skargę złożyć, to miała również możliwość uzyskania takiej informacji bezpośrednio od organu, którego rozstrzygnięcie skarżyła.
Mając powyższe na uwadze i działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu.