Uzasadnienie
Cudzoziemka A. K., obywatelka A., narodowości [...] reprezentowana przez pełnomocnika adwokata M. W. wniosła, za pośrednictwem organu skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] września 2009r. nr [...] (obejmującą poza skarżącą jej małoletnie dziecko: A. P.) w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium Rzeczpospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany.
Pełnomocnik cudzoziemki zawarł w treści złożonej skargi wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] maja 2009r., gdyż jego zdaniem wykonanie ww. decyzji, wywoła trudne do usunięcia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek cudzoziemki został uwzględniony z uwagi na fakt, iż w ocenie Sądu zasadne jest pozostanie skarżącej w Polsce do czasu zakończenia niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej ppsa., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd może wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Granice tej sprawy wyznaczają elementy tożsame ze skonkretyzowanym w decyzji administracyjnej stosunkiem administracyjnoprawnym, a więc identyczność przedmiotu stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej (por. Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo Prawnicze "Lexis Nexis" Warszawa 2005).
Sąd stwierdza, iż wyjazd cudzoziemki z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, pozbawi ją nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a tym samym skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu, ale także sprawi, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona cudzoziemce ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna, albowiem nie zostanie jej udzielona ochrona międzynarodowa, zgodnie z Konwencją dotyczącą statusu uchodźców, sporządzoną w Genewie 28 lipca 1951 r. (Dz. U. z 1991 r., Nr 119, poz. 515) oraz Protokołem Nowojorskim dotyczącym statusu uchodźców, sporządzonym w Nowym Jorku 31 stycznia 1967 r. (Dz. U. z 1991 r., Nr 119, poz. 517).
Jak trafnie podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 grudnia 2005 r. sygn. akt II OZ 1330/05, wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawia go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawia, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji nakazującej cudzoziemcowi opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest związane ze standardami rzetelnej procedury i realizacją prawa do sądu.
Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest zatem każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające m.in. na działaniu, zaniechaniu określonego działania.
Decyzja Rady do Spraw Uchodźców z [...] września 2009r., w zakresie wydalenia cudzoziemca wraz z małoletnim dzieckiem z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą w stosunku do niego okoliczności dla udzielenia zgody na pobyt tolerowany, jest tego typu decyzją, która nadaje się do wykonania.
Pełnomocnik cudzoziemki w treści skargi zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, uzasadniając to faktem, iż jej wykonanie wywoła trudne do usunięcia skutki. W ocenie Sądu przedstawiona argumentacja jest zbyt lakoniczna by uzasadnić obawy cudzoziemki związane z wykonaniem decyzji przez organ. Sąd ma jednak na uwadze, iż intencją cudzoziemki ubiegającej się o status uchodźcy jest pozostanie na terytorium RP na czas prowadzenia przez nią spraw sądowo-administracyjnych, a tym samym wstrzymanie zaskarżonej decyzji zapewniło właściwą ochronę prawa do sądu cudzoziemca.
Biorąc zatem powyższe pod rozwagę na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.