Uzasadnienie
F. Sp. z o.o. w C. (dalej: Strona, Skarżąca) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję Ministra Rozwoju i Finansów.
W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że uznaje skargę za zasadną. Poinformował, że decyzją z dnia z... października 2017 r. uchylił własną decyzję z... sierpnia 2017 r. w całości oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia... czerwca 2017 r. nr... w części dotyczącej naliczenia opłaty za zmianę zezwolenia z dnia... kwietnia 2014 r. nr... i orzekł o naliczeniu tej opłaty w wysokości... zł.
Zarządzeniem z 10 listopada 2017 r. Sąd zwrócił się do Skarżącej o wskazanie, czy podtrzymuje skargę, czy też ją cofa i wnosi o umorzenie postępowania sądowego.
Pismem z 28 listopada 2017 r. pełnomocnik Skarżącej cofnął skargę i wniósł o zasądzenie od organu kosztów na rzecz skarżącego tj. zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej w skrócie: "p.p.s.a."), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powołanego wyżej przepisu należy między innymi sytuacja, gdy wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu administracyjnego, a to oznacza, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie taka sytuacja nastąpiła, a zatem postępowanie sądowe, wszczęte na skutek skargi złożonej przez Stronę na wskazaną w sentencji decyzję, stało się bezprzedmiotowe.
Uwzględniając powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji.
Niezależnie od powyższego wskazać również należy, że zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przesłanką umorzenia postępowania jest cofnięcie skargi, które jest dla sądu wiążące. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie zachodzą przeszkody, o których mowa w powołanym przepisie, stąd uznać należy, że pełnomocnik Skarżącej dokonał skutecznego cofnięcia skargi.
Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyniło zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku pełnomocnika skarżącego w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania, przy czym przez koszty podlegające zwrotowi należy rozumieć koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw (art. 200 p.p.s.a.). W badanej sprawie na sumę kosztów postępowania w kwocie... zł złożyły się: uiszczony wpis od skargi w kwocie... zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości... zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie... zł
W odniesieniu do wysokości zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego Sąd wyjaśnia, że z uwagi na to, że sprawa niniejsza należy do spraw innych niż sprawy, których przedmiotem jest należność pieniężna oraz sprawy skarg na decyzje lub postanowienia Urzędu Patentowego, stawka minimalna wynosiłaby 480 zł w pierwszej instancji (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800)). Jednakże, Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do zastosowania art. 206 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Orzekający w sprawie Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu NSA z 2 września 2016 r., sygn. akt I OZ 903/16 zgodnie z którym "(...) uznanie, że zaistniał uzasadniony przypadek pozwalający na odstąpienie od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, nie jest uzależnione od konieczności częściowego uwzględnienia skargi.
Ustalenie, czy w sprawie zachodzi uzasadniony przypadek, zależy od swobodnej oceny sądu. Stosując art. 206 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd działa w sposób uznaniowy, przy czym jego ocena musi jednak uwzględniać wszystkie okoliczności, które mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie."
Przy miarkowaniu kosztów należnych Stronie od organu w zakresie wynagrodzenia pełnomocnika profesjonalnego Sąd uwzględnił okoliczność, że pełnomocnik wstąpił do postępowania sądowoadministracyjnego już po złożeniu skargi do Sądu (przy czym skargę sporządziła i wniosła sama Skarżąca), a aktywność pełnomocnika sprowadzała się jedynie do napisania i złożenia pisma stanowiącego odpowiedź na wezwanie Sądu w sytuacji, gdy organ uwzględnił skargę w całości. Ponadto, jak wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w uzasadnieniu wyroku z dnia 22 czerwca 2017 r. wydanym pod sygnaturą akt IV SAB/Gl 118/17, "nie dochodzi do uchybienia poczuciu sprawiedliwości czy zasadzie słuszności w przypadku odstąpienia od zasądzenia kosztów postępowania w sprawie, w której sporządzono pismo procesowe o charakterze szablonowym" (LEX OMEGA nr 2321046). W ocenie Sądu taki charakter miało pismo z dnia 28 listopada 2017 r., w którym pełnomocnik zgłasza się do postępowania, jednocześnie cofając skargę.
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 209, art. 201 § 1 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c wspomnianego rozporządzenia oraz art. 206 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 2 sentencji.