Uzasadnienie
F. Sp. z o.o. w C. (dalej: Strona, Skarżąca) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję Ministra Rozwoju i Finansów.
W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że uznaje skargę za zasadną. Poinformował, że decyzją z dnia z... października 2017 r. uchylił własną decyzję z... sierpnia 2017 r. w całości oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia... czerwca 2017 r. nr... w części dotyczącej naliczenia opłaty za zmianę zezwolenia z dnia... marca 2012 r. nr... i orzekł o naliczeniu tej opłaty w wysokości... zł.
Zarządzeniem z 10 listopada 2017 r. Sąd zwrócił się do Skarżącej o wskazanie, czy podtrzymuje skargę, czy też ją cofa i wnosi o umorzenie postępowania sądowego.
Pismem z 28 listopada 2017 r. pełnomocnik Skarżącej cofnął skargę i wniósł o zasądzenie od organu kosztów na rzecz skarżącego tj. zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej w skrócie: "p.p.s.a."), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powołanego wyżej przepisu należy między innymi sytuacja, gdy wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu administracyjnego, a to oznacza, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie taka sytuacja nastąpiła, a zatem postępowanie sądowe, wszczęte na skutek skargi złożonej przez Stronę na wskazaną w sentencji decyzję, stało się bezprzedmiotowe.
Uwzględniając powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji.
Niezależnie od powyższego wskazać również należy, że zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przesłanką umorzenia postępowania jest cofnięcie skargi, które jest dla sądu wiążące. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie zachodzą przeszkody, o których mowa w powołanym przepisie, stąd uznać należy, że pełnomocnik Skarżącej dokonał skutecznego cofnięcia skargi.
Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyniło zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku pełnomocnika skarżącego w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania, przy czym przez koszty podlegające zwrotowi należy rozumieć koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw (art. 200 p.p.s.a.). W badanej sprawie na sumę kosztów postępowania w kwocie... zł złożyły się: uiszczony wpis od skargi w kwocie... zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości... zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie... zł.
W odniesieniu do wysokości zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego Sąd wyjaśnia, że z uwagi na to, że sprawa niniejsza należy do spraw innych niż sprawy, których przedmiotem jest należność pieniężna oraz sprawy skarg na decyzje lub postanowienia Urzędu Patentowego, stawka minimalna wynosiłaby... zł w pierwszej instancji (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800)). Jednakże, Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do zastosowania art. 206 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Orzekający w sprawie Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu NSA z 2 września 2016 r., sygn. akt I OZ 903/16 zgodnie z którym "(...) uznanie, że zaistniał uzasadniony przypadek pozwalający na odstąpienie od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, nie jest uzależnione od konieczności częściowego uwzględnienia skargi.
Ustalenie, czy w sprawie zachodzi uzasadniony przypadek, zależy od swobodnej oceny sądu. Stosując art. 206 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd działa w sposób uznaniowy, przy czym jego ocena musi jednak uwzględniać wszystkie okoliczności, które mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie."
Przy miarkowaniu kosztów należnych Stronie od organu w zakresie wynagrodzenia pełnomocnika profesjonalnego Sąd uwzględnił okoliczność, że pełnomocnik wstąpił do postępowania sądowoadministracyjnego już po złożeniu skargi do Sądu (przy czym skargę sporządziła i wniosła sama Skarżąca), a aktywność pełnomocnika sprowadzała się jedynie do napisania i złożenia pisma stanowiącego odpowiedź na wezwanie Sądu w sytuacji, gdy organ uwzględnił skargę w całości. Ponadto, jak wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w uzasadnieniu wyroku z dnia 22 czerwca 2017 r. wydanym pod sygnaturą akt IV SAB/Gl 118/17, "nie dochodzi do uchybienia poczuciu sprawiedliwości czy zasadzie słuszności w przypadku odstąpienia od zasądzenia kosztów postępowania w sprawie, w której sporządzono pismo procesowe o charakterze szablonowym" (LEX OMEGA nr 2321046). W ocenie Sądu taki charakter miało pismo z dnia 28 listopada 2017 r., w którym pełnomocnik zgłasza się do postępowania, jednocześnie cofając skargę.
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 209, art. 201 § 1 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c wspomnianego rozporządzenia oraz art. 206 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 2 sentencji.