Uzasadnienie
W skardze na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia (...)maja 2014 r. M. C. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, iż nie wstrzymanie decyzji naraża Skarżącego na zajęcie konta bankowego. Prowadzenie postępowania egzekucyjnego jest zagrożeniem dla funkcjonowania Skarżącego jako przedsiębiorcy. Spowoduje to utracenie przez niego płynności finansowej, zablokuje działania biznesowe doprowadzając do konieczności zamknięcia działalności gospodarczej – w sytuacji gdy spór nie jest jeszcze rozstrzygnięty. Skarżący jest mikroprzedsiębiorcą i jego płynność finansowa jest ograniczona. Skarżący w ramach umów zlecenia i umów o pracę wynagradza osoby współpracujące. W chwili utraty płynności finansowej Skarżącego, osoby współpracujące stracą pracę.
Ponadto w przypadku nie wstrzymania wykonania decyzji firma Skarżącego zostanie wykluczona z programów finansowanych ze środków europejskich. Skarżący wyjaśnił również, iż posiada dwa rachunki bankowe i obydwa są wykorzystywane do prowadzenia działalności finansowej. Przedstawił również wyciągi bankowe, które pokazują historię jego płynności finansowej. Zdaniem Skarżącego istnieje realne i uprawdopodobnione niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżoną decyzją znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, co następuje:
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ustawy p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Oceniając wniosek strony, przy uwzględnieniu podniesionych w nim okoliczności, należało uznać, iż strona skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd miał tutaj przede wszystkim na uwadze kwotę stanowiącą przedmiot postępowania (6500 zł wraz z odsetkami) jak również okoliczność prowadzenia przed tutejszym Sądem innej sprawy o analogicznym stanie faktycznym. W ocenie Sądu ewentualne zablokowanie środków pieniężnych strony skarżącej w tak znacznej kwocie wskutek natychmiastowego obowiązku ich zapłaty lub wdrożonej przez wierzyciela egzekucji należności może naruszyć jej dalsze funkcjonowanie i z całą pewnością znacząco zachwieje płynnością finansową Skarżącego, co jak wynika z uzasadnienia złożonego wniosku może w konsekwencji nieodwracalnie zakłócić realizację ważnych projektów społecznych.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.