Uzasadnienie
Postanowieniem z 5 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. P., dalej "Skarżący" na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) czerwca 2014 r. w przedmiocie odmowy umorzenia i rozłożenia na raty grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego kredytowanego.
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy P. P. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Opisując posiadany majątek Skarżący wskazał nieruchomość rolną o powierzchni 2,97 ha. Skarżący oświadczył, że podstawą utrzymania jest renta inwalidzka w wysokości 831,27 zł.
Pismem, które wpłynęło do Sądu w dniu 8 grudnia 2014 r. Skarżący wskazał, że opłacił mandat karny, o umorzenie którego występował do organu administracji i w związku z tym wnosi o umorzenie wszelkich czynności.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270że zm.), dalej "p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 pkt 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi.
W niniejszej sprawie Sąd odrzucił skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, a Skarżący nie złożył skargi kasacyjnej na to postanowienie. Do Sądu wpłynęło natomiast pismo Skarżącego, w którym wniósł on o umorzenie wszystkich czynności, w związku z uiszczeniem mandatu karnego.
Stwierdzić należy, że postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest wszczynane na wniosek strony postępowania sądowego, która jest również dysponentem tego wniosku. Skoro Skarżący nie zamierza prowadzić postępowania sądowego i wnosi o umorzenie wszystkich czynności w jego ramach uznać należy, że procedowanie w sprawie wniosku jest również bezzasadne.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia